Bośnia i Hercegowina · Akt urodzenia i dokumenty

Bośnia i Hercegowina: akt urodzenia, sprostowanie, tłumaczenie i apostille

Bośnia i Hercegowina: akt urodzenia, sprostowanie, tłumaczenie i apostille

Co potwierdza odpis

Akt urodzenia w rozumieniu dokumentu przedstawianego urzędom jest odpisem z rejestru stanu cywilnego, a nie prywatną umową ani samoistnym orzeczeniem o rodzicielstwie. W Bośni i Hercegowinie najpierw trzeba ustalić miejsce urodzenia, urząd prowadzący wpis, osoby ujawnione jako rodzice oraz podstawę dowodową i prawną wpisu. Po surogacji uzyskanie odpisu, zmiana wpisu i uznanie go za granicą stanowią trzy odmienne kwestie. Zacząć należy od pierwotnego rejestru, nie od tłumaczenia czy apostille.

Ustalenie właściwego urzędu

Zasady rejestracji nie są jednolite w każdym szczególe na całym terytorium. Federacja Bośni i Hercegowiny (FBiH), Republika Serbska (RS) i Dystrykt Brčko stosują osobne normy i mają różne organy. Federalne ministerstwo odsyła do ustawy o księgach stanu cywilnego ogłoszonej pod nr 37/12 i 80/14, a Zgromadzenie Brčko wymienia własną ustawę. Aktualne wymogi proceduralne RS i praktykę Brčko należy potwierdzić w miejscowym urzędzie przed złożeniem wniosku. Terminów i wykazów dokumentów FBiH nie przenosi się automatycznie na pozostałe obszary. Trzeba wskazać gminę i właściwą księgę.

Gdzie złożyć wniosek w Federacji

Art. 13 ustawy Federacji o księgach stanu cywilnego w brzmieniu nadanym nowelizacją 80/14 przewiduje wpis w gminie lub mieście zarejestrowanego miejsca zamieszkania matki, a gdy brak takiego adresu — w miejscu urodzenia. W przypadku dzieci cudzoziemców i innych wskazanych cudzoziemców urodzonych w Federacji kolejność obejmuje zarejestrowane miejsce zamieszkania, zarejestrowany pobyt czasowy i miejsce urodzenia. Są to reguły właściwości miejscowej, nie uznanie matki zamierzonej za matkę prawną. Należy ustalić, kto jest matką w rozumieniu właściwego prawa, i jej status meldunkowy; przy sporze uzyskać pisemne potwierdzenie właściwości.

Zgłoszenie urodzenia w Federacji

Według federalnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych każde dziecko powinno zostać wpisane do księgi urodzeń w ciągu 30 dni od narodzin. Urodzenie w placówce medycznej zgłasza sama placówka na wymaganym formularzu. Przy porodzie poza placówką obowiązek dotyczy w pierwszej kolejności ojca, a w określonych przypadkach kolejnych osób, w tym matki, personelu medycznego lub osoby wiedzącej o narodzinach. Formularz 1 dotyczy porodu w placówce, formularz 2 poza nią; osobno udostępniono wniosek rejestracyjny nr 14. Te czynności mają różne funkcje. Umowa surogacyjna nie zastępuje zgłoszenia urodzenia.

Nie należy mylić ogólnego 30-dniowego terminu wpisu z terminem zgłoszenia urodzenia. Art. 14 przewiduje zgłoszenie urodzenia w zakładzie opieki zdrowotnej w ciągu 15 dni, a w pozostałych przypadkach — 30 dni. Zgodnie z art. 15 urodzenie w placówce zgłasza placówka, poza nią osoby wskazane w ustawie. Po upływie terminu należy ustalić tryb późnego wpisu, bez zmieniania dat i bez rezygnacji z rejestracji.

Dokumenty i dowody

Przed wizytą należy zebrać zgłoszenie ze szpitala albo inny dopuszczalny dowód, dane kobiety, która urodziła dziecko, dokumenty stanu cywilnego, tożsamości i zamieszkania oraz wszelkie decyzje sądowe lub administracyjne o rodzicielstwie. W przypadku dziecka urodzonego w małżeństwie ministerstwo wskazuje odpis aktu małżeństwa rodziców; poza małżeństwem — odpis aktu urodzenia matki. Wymienia również dokumenty tożsamości, zamieszkania i obywatelstwa właściwych rodziców, a przy zgłoszeniu imienia przez osobę trzecią pełnomocnictwo. To lista dla typowych udokumentowanych spraw, nie gwarantowany zestaw dla każdego przypadku transgranicznej surogacji.

Surogacja a ustalenie rodzicielstwa

Więź genetyczna, zamiar wychowywania dziecka, zapłata pośrednikowi ani prywatna umowa nie dają automatycznie podstawy wpisania określonych osób jako rodziców. Kierownik właściwego rejestru potrzebuje podstawy w stosowanym prawie rodzinnym i przepisach o aktach stanu cywilnego. Należy odróżnić kobietę, która urodziła, ewentualnego ojca prawnego, rodziców zamierzonych i dawcę. Gdy dokumentacja medyczna wskazuje inne osoby niż dokumenty rodziców zamierzonych, nie wolno zmieniać danych medycznych ani przedstawiać umowy jako wyroku. Trzeba pisemnie ustalić, jakiego rozstrzygnięcia o pochodzeniu dziecka wymaga urząd.

W Federacji obowiązuje istotne ograniczenie: art. 45 ustawy o medycznie wspomaganym rozrodzie zabrania poszukiwania lub oferowania usług surogacyjnych, zawierania i realizowania umów o urodzeniu oraz przekazaniu dziecka innym osobom, uznając umowy odpłatne i nieodpłatne za nieważne. Ustalenie dotyczy FBiH; samo nie dowodzi identycznych przepisów w RS i Brčko. Zakaz nie znosi potrzeby prawidłowej rejestracji urodzenia dziecka. Później uzyskany odpis nie konwaliduje zakazanej umowy i nie zobowiązuje innego państwa do uznania rodziców zamierzonych.

Dobór postępowania

BrakDobór postępowania
Brak wpisu urodzeniaUstal właściwy rejestr, przedstaw zgłoszenie i dokumenty tożsamości; w FBiH sprawdź 30 dni i właściwy formularz.
Błąd pisarskiPorównaj wpis z dokumentem źródłowym i wnioskuj o formalne sprostowanie. Zmienione tłumaczenie nie zastępuje decyzji.
Rodzice zamierzeni różni od wpisanychZweryfikuj rodzicielstwo i potrzebne rozstrzygnięcie. Prywatna umowa surogacyjna nie zastępuje automatycznie wpisu.
Urodzenie za granicąSprawdź procedurę zagranicznego urodzenia i możliwość wpisania rodziców; w FBiH pisemny wniosek i zagraniczny odpis.
Odpis do obcego państwaPotwierdź kraj, zwolnienia traktatowe, sąd apostille i formę tłumaczenia przed zamówieniem dalszych odpisów.

Pobranie i kontrola odpisu

Wpis w księdze i późniejszy odpis to różne elementy procedury. Po ustaleniu urzędu trzeba zamówić urzędowy odpis z matična knjiga rođenih. Należy sprawdzić, czy odbiorca wymaga oryginału, świeżego odpisu, formularza wielojęzycznego lub uwierzytelnionej kopii. Przed tłumaczeniem należy porównać imię, datę i miejsce urodzenia oraz dane rodziców z wpisem i decyzją stanowiącą jego podstawę. Nowy odpis zwykle powtarza brakujące lub sporne dane źródłowe, a nie rozwiązuje problemu prawnego. Apostille potwierdza podpis lub pieczęć, nie prawdziwość rodzicielstwa.

Sprostowanie czy rozstrzygnięcie o statusie

Art. 47 w brzmieniu 80/14 przewiduje trzy przesłanki sprostowania po zamknięciu wpisu: rozbieżność danych pomiędzy rejestrami lub dokumentami, błędne przepisanie z urzędowej decyzji albo błędne przepisanie z innej księgi stanu cywilnego lub religijnej. W pierwszym i trzecim przypadku decyzję wydaje gminny lub miejski urząd stanu cywilnego. Błąd przepisania z decyzji urzędowej usuwa się na podstawie tej decyzji, bez odrębnej decyzji prostującej. Wpisane imię wymaga zasadniczo odrębnego ustalenia przez ministerstwo kantonalne zgodnie z art. 50a, poza wyraźnie określonymi błędami przepisywania. Należy przedstawić dokument źródłowy i uzyskać pisemne rozstrzygnięcie. Zmiana prawnego rodzicielstwa nie jest sprostowaniem literówki.

Urodzenie za granicą

Dziecko urodzone poza Bośnią i Hercegowiną może wymagać osobnego wpisania zagranicznego zdarzenia. Federalne ministerstwo opisuje pisemny wniosek wraz z zagranicznym odpisem oraz zasady właściwości według ostatniego miejsca zamieszkania rodziców lub innych powiązań prawnych, niekiedy z właściwością zastępczą Sarajevo Centar. Wskazuje formularz 2 dla urodzenia za granicą, formularz 5 dla sprostowania lub zmiany danych i możliwość złożenia przez placówkę dyplomatyczną albo bezpośrednio z przedstawicielem. Nie oznacza to automatycznego uznania zagranicznego orzeczenia lub aktu dotyczącego surogacji: trzeba zbadać dopuszczalność wpisu rodzicielstwa.

Uwaga: formularz 2 do zgłoszenia porodu poza placówką medyczną oraz formularz 2 wniosku o wpis urodzenia za granicą należą do odrębnych zestawów druków i nie są zamienne.

Tłumaczenie i apostille

Przed użyciem odpisu za granicą ustal państwo odbierające dokument i cel. Bośnia i Hercegowina jest stroną Konwencji haskiej o apostille z 1961 r. HCCH wymienia sądy gminne FBiH, sądy podstawowe RS i Sąd Podstawowy Dystryktu Brčko wśród organów upoważnionych. Apostille zastępuje legalizację konsularną tylko w zakresie zastosowania konwencji; inna umowa może zwalniać z formalności, a państwo poza konwencją może wymagać innej legalizacji. Odbiorca może wymagać odpowiedniego oryginału, aktualnego odpisu i tłumaczenia. Apostille nie orzeka o obywatelstwie, rodzicielstwie ani legalności surogacji.

Wymogi tłumaczenia określa odbiorca. Należy spytać, czy potrzebny jest tłumacz przysięgły albo sądowo uprawniony, czy tłumaczyć także apostille i jaka powinna być kolejność uwierzytelnienia oraz tłumaczenia. Imiona mogą mieć różną transliterację między cyrylicą, łaciną i językami obcymi. Zachowaj oryginalny zapis i wyjaśnij różnice przed procedurami paszportu, obywatelstwa lub wjazdu. Tłumacz ma wiernie oddać treść, nie samodzielnie „poprawiać” rodzica. Zachowaj ciąg dokumentów: odpis, decyzję o sprostowaniu (jeżeli jest), poświadczenie i tłumaczenie.

Gdy urząd odmawia

Jeżeli urząd odmawia wpisu, sprostowania lub wydania odpisu, zażądaj formalnej pisemnej decyzji albo pisemnego wezwania wskazującego braki, organ, podstawę prawną i środki odwoławcze. Zachowaj zgłoszenie urodzenia, potwierdzenie złożenia, kopie i korespondencję. Oddziel brak dokumentów, niewłaściwość miejscową, sprzeczne dane tożsamości, sporne pochodzenie dziecka i nieuznanie zagranicznego aktu. Każda sytuacja wymaga innego rozwiązania. Unikaj nieformalnych zmian, sprzecznych wniosków w kilku urzędach i planowania wyjazdu bez sprawdzenia dokumentów dziecka oraz warunków opuszczenia kraju.

Kolejne kroki

Praktycznie: (1) wskaż FBiH, RS lub Brčko i konkretny rejestr; (2) zdobądź autentyczne zgłoszenie urodzenia i dowody tożsamości oraz stanu; (3) pisemnie zapytaj, kto może figurować jako rodzic; (4) złóż wniosek o wpis lub pobierz istniejący odpis; (5) w razie potrzeby uzyskaj właściwą decyzję o sprostowaniu lub statusie; (6) dopiero później sprawdź uznanie w państwie docelowym, tłumaczenie i apostille. Dane i daty muszą być spójne. W surogacji transgranicznej przed zmianami i podróżą skoordynuj opinie prawników prawa rodzinnego w obu państwach.

Granice ustaleń

Pierwotna ustawa federalna z 2012 r. dotyczyła zgłoszenia w miejscu urodzenia; nowelizacja z 2014 r. zastąpiła art. 13 zasadami właściwości urzędu dokonującego wpisu według zarejestrowanego miejsca zamieszkania matki, z wyjątkami. Nie są to dwie sprzeczne aktualne instrukcje: zgłoszenie i wpis to różne czynności. Nadal wymagają kontroli późniejsze zmiany i zastosowanie przepisów w konkretnym sporze o pochodzenie dziecka. RS i Brčko, uznanie za granicą, obywatelstwo, paszport i wyjazd wymagają osobnych analiz. Tłumaczenie ani apostille nie ustala rodzicielstwa.

Sources and limitations

  1. FBiH Federal Ministry of Interior: birth register / registration and documentary lists (S1)
  2. FBiH Federal Ministry of Interior: civil-status registers (S2)
  3. FBiH government: Law on Treatment of Infertility by Biomedically Assisted Reproduction, Art 45 (S3)
  4. FBiH amendment 80/14 (Art. 13, 42 and 47) (S4)
  5. FBiH Interior Ministry: registering foreign civil-status events (S5)
  6. HCCH Apostille Convention status table (S6)
  7. HCCH Apostille competent authorities for Bosnia and Herzegovina (S7)
  8. Assembly of Brčko District: Civil Registers Law list (S8)
  9. FBiH guidance on maintaining civil registries 51/13 (S9)
  10. FBiH Civil Registers Law 37/12 (original enacted version) (S10)

Z praktyki naszych prawników

Rejestrację w Bośni skierowano do niewłaściwej gminy

Szpital, w którym przyszło na świat dziecko, znajdował się w Federacji Bośni i Hercegowiny, i tam też rodzina złożyła dokumenty. Rodzina złożyła dokumenty w mieście, w którym znajdował się szpital położniczy. Kobieta, która urodziła dziecko, była jednak zameldowana w innej gminie i wniosek zwrócono. Nasz prawnik sprawdził zasadę właściwości miejscowej obowiązującą w Federacji, uzyskał dane o jej miejscu zamieszkania i skierował dokumenty do właściwego organu. Procedury Republiki Serbskiej i dystryktu Brčko nie miały tu zastosowania.

Tam urodzenie zarejestrowano, ale nie można było wpisać rodziców zamierzonych. W Federacji umowa o donoszenie i przekazanie dziecka jest nieważna, więc urzędnik nie mógł się na niej oprzeć. Rodzina otrzymała akt wskazujący jako matkę kobietę, która urodziła dziecko. Statusem rodziców zamierzonych nasz prawnik zajął się w osobnym wystąpieniu.

Szczegóły zostały zmienione, aby chronić poufność klienta.

Ostatnia aktualizacja:

Autor: Khachatrian Razmik, LL.M.

Międzynarodowe usługi prawne w sprawach macierzyństwa zastępczego i pochodzenia dziecka — LEX SURROGACY, Lex Agency · Profil autora · Zasady redakcyjne