Türkiye · Hukuki durum ve modeller

Hukuki araştırma masasındaki açık, boş sayfalı kitap, dosyalar, ayraçlar ve kalem.

Türkiye’de Taşıyıcı Annelik: Yasak ve Ticari/Ticari Olmayan Modeller

Kısa cevap: Türkiye’de taşıyıcı annelik yasaktır. 2238 sayılı Kanun’un Ek 1. maddesi, eşlerden birinden veya her ikisinden alınan üreme hücrelerinin ya da bunlardan elde edilen embriyonun başka bir kişiye uygulanması yoluyla çocuk sahibi olmayı açıkça yasaklar; taşıyıcı anneliğin yasak olduğunu ayrıca belirtir. Metin, ücretli ve karşılıksız düzenlemeler arasında ayrım yapmaz. Bu nedenle taşıyıcı kadının ücret almaması, akraba olması veya yalnızca bir arkadaşına yardım ettiğini söylemesi, tek başına Türkiye’de hukuka uygun bir yol oluşturmaz. Bu, 24 Ekim 2026 tarihinde mevzuatın temel sonucudur. İncelenen konsolide 2238 sayılı Kanun metni son değişiklik tarihi olarak 24 Temmuz 2025’i göstermektedir; işlem yapmadan önce bir Türk hukukçusu daha sonraki değişikliklerin bu hükümleri etkileyip etkilemediğini kontrol etmelidir.

Türkiye, evli eşler için sınırlı bir yardımcı üreme tedavisi çerçevesine izin verir. Bu, taşıyıcı annelik yasağına istisna değildir. Üç konu ayrı ayrı incelenmelidir: tıbbi yöntemin izinli olup olmadığı, başka bir kişinin gebeliği taşımasının yasak olup olmadığı ve çocuk doğarsa soybağı ile vatandaşlığın nasıl belirleneceği. Bir sorunun cevabı diğerlerini kendiliğinden çözmez.

Hangi mevzuat uygulanır?

Temel kanun, Organ ve Doku Alınması, Saklanması, Aşılanması ve Nakli Hakkında 2238 sayılı Kanun’dur. 15 Kasım 2018’de kabul edilen 7151 sayılı Kanun, 15. maddeyi değiştirmiş ve Ek 1. maddeyi eklemiştir. Bu hüküm yardımcı üreme tedavilerini düzenler; taşıyıcı anneliği ve eşlerin üreme hücreleri veya embriyosunun başka bir kişi tarafından çocuk sahibi olmak amacıyla kullanılmasını açıkça yasaklar. 15. madde ise üreme hücreleri ve embriyolarla ilgili belirli fiiller için yaptırımlar öngörür.

30 Eylül 2014 tarihli ve 29135 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Üremeye Yardımcı Tedavi Uygulamaları ve Üremeye Yardımcı Tedavi Merkezleri Hakkında Yönetmelik, merkezleri, ruhsatlandırmayı, denetimi ve tıbbi tedavi çerçevesini düzenler. Yönetmelik, sonraki kanun değişikliğiyle birlikte okunmalıdır. Ruhsatlı tüp bebek merkezlerini düzenleyen hükümler, kanunun açıkça yasakladığı bir uygulamaya izin vermez.

İncelenen konsolide 2238 sayılı Kanun metni son değişiklik tarihi olarak 24 Temmuz 2025’i göstermektedir. Bu, kaynak tarihine ilişkin bir sınırlamadır; daha sonra hiçbir değişiklik yapılmadığının garantisi değildir. Somut karar öncesinde Türk hukukçusu güncel Resmî Gazete’yi ve konsolide mevzuatı kontrol etmelidir.

Hangi yardımcı üreme yöntemlerine izin verilir?

Yardımcı üreme tedavisi yalnızca belirlenmiş tıbbi ve kurumsal çerçevede uygulanabilir. Ek 1. madde, doğal yolla çocuk sahibi olunamaması veya tıbbi gereklilik bulunması hâlindeki tedaviyi düzenler ve yöntemin yalnızca evli eşler arasında uygulanabileceğini belirtir. Tedavi, Sağlık Bakanlığınca belirlenen tıbbi esaslara uygun olmalı, Bakanlıkça yetkilendirilmiş hekimlerce yapılmalı ve Bakanlıkça ruhsatlandırılmış merkezlerde yürütülmelidir.

Yönetmelik, tedaviyi anne adayının yumurtası ve kocasının spermi üzerinden tanımlar; döllenme ve transfer tıbbi yöntemlerle gerçekleştirilir. Kanun ayrıca eşlerden birinden veya her ikisinden alınan üreme hücrelerinin ya da embriyonun başka bir kişiye uygulanarak çocuk sahibi olunmasını yasaklar. Bu nedenle tüp bebek veya diğer infertilite tedavileri için verilen ruhsat, kliniğe taşıyıcı annelik sunma yetkisi vermez. Klinik internet sitesi, ticari paket veya satış temsilcisinin vaadi kanunun önüne geçemez.

Tam olarak hangi fiiller yasaktır?

Ek 1. madde, eşlerden birinden veya her ikisinden alınan üreme hücrelerinin ya da bunlardan elde edilen embriyonun başka bir kişiye uygulanması yoluyla çocuk sahibi olmayı yasaklar ve taşıyıcı anneliğin de yasak olduğunu açıkça söyler. Yasak; taşıyıcı kadına ödeme yapılıp yapılmamasına, tarafların akraba olmasına, düzenlemenin “yardım” olarak adlandırılmasına veya amaçlanan ebeveynlerin başka bir taşıyıcıya ihtiyaç duymasının tıbbi nedenine bağlı değildir.

Aynı madde, başkasına ait üreme hücreleri veya embriyolarla donasyon yapılmasını yasaklar ve bağlantılı fiilleri sayar: bağış, satış, bulundurma, kullanma, saklama, taşıma, ithalat, ihracat ve bu amaçlarla aracılık. Donör, saklama, sevkiyat veya ajans hizmeti zararsız bir idari ayrıntı olarak görülmemelidir. Kesin hukuki değerlendirme somut fiile ve kişilere bağlıdır; ancak metinde donör gametleri veya taşıyıcı annelik için genel bir istisna yoktur.

Atıf yapılan metinde karşılıksız taşıyıcı annelik için açık bir istisna tespit edilmemiştir. İhtiyatlı yorum, ücretin kaldırılmasının Türkiye’de yasak olan taşıyıcı annelik düzenlemesini izinli hâle getirmediğidir. Bu, kanun metninin yorumlanmasına dayandığından işlem öncesinde yürürlükteki mevzuat bir hukukçu tarafından yeniden kontrol edilmelidir.

Ticari ve karşılıksız modeller: pratik karşılaştırma

Temel ayrım taşıyıcı kadına ödenen tutar değildir. Kanun taşıyıcı anneliği yasaklar ve ücretsiz düzenlemeler için ayrı bir izinli kategori oluşturmaz. Aşağıdaki tablo, belirtilen kuralların pratik okumasıdır; somut tıbbi veya sınır aşan bir dosya için hukuki görüşün yerine geçmez.

Önerilen model veya fiilBelirtilen Türk mevzuatındaki durumPratik anlamı
Türkiye’de ticari taşıyıcı annelikYasakÖdeme hukuka uygun bir yol oluşturmaz; ticari sözleşme idari izin anlamına gelmez.
Türkiye’de karşılıksız veya altruistik taşıyıcı annelikKanun metnine göre yasak; açık istisna tespit edilmediAkraba veya arkadaşın ücret almaması, düzenlemeyi tek başına hukuka uygun kılmaz.
Kendi üreme hücrelerini kullanan, şartları sağlayan evli eşler için tüp bebekTıbbi kurallar ve Bakanlık ruhsatlı merkez çerçevesinde mümkün olabilirTıbbi şartları, uzmanların yetkisini ve merkez ruhsatını kontrol edin; bu taşıyıcı annelik değildir.
Üçüncü kişiye ait gamet veya embriyolar ve bağlantılı yasak fiillerEk 1. madde uyarınca yasakBağış, saklama, taşıma, satış veya aracılığın izinli olduğunu varsaymayın.

Cezaî ve idari sonuçlar

2238 sayılı Kanun’un 2018’de değiştirilen 15. maddesi; embriyo veya üreme hücrelerini hukuka aykırı biçimde bağışlayan veya uygulayan/yerleştiren; bunları bulunduran, kullanan, saklayan ya da taşıyan kişiler ile bunları satın alan veya satan, işlemlere aracılık eden ya da komisyonculuk yapan, fiilleri teşvik eden veya yönlendiren yahut bu konuda ilan ve reklam yayımlayan kişiler için, fiil daha ağır cezayı gerektiren bir suç oluşturmuyorsa, üç yıldan beş yıla kadar hapis ve bin günden iki bin güne kadar adli para cezası öngörür. Uygulama kanuni unsurlara ve somut olaylara bağlıdır; bu yaptırım, taşıyıcı annelik düzenlemesiyle bağlantılı herkes için evrensel bir ceza olarak anlatılmamalıdır.

Aynı madde, Ek 1. maddeye aykırı fiiller tespit edildiğinde ilgili kişilerin sertifika ve izinlerinin iptal edildiğini ve ilgili alanda çalışmalarına izin verilmediğini belirtir. Bakanlık izni olmadan yardımcı üreme merkezi açılması yasaktır. Kanuna veya Bakanlık kurallarına aykırı çalışan sağlık kuruluşunun faaliyeti, ihlalin niteliğine ve tekrarlanmasına göre durdurulabilir veya izin belgesi iptal edilebilir.

Bu ayrım önemlidir: kanun taşıyıcı anneliği açıkça yasaklar; ancak 15. maddedeki hapis ve adli para cezası, üreme hücreleri ve embriyolarla ilgili sayılan fiillere bağlanmıştır. Yalnızca rolü nedeniyle her amaçlanan ebeveynin veya taşıyıcı kadının otomatik olarak aynı cezayı alacağı sonucu bu metinden çıkarılamaz. Türk ceza hukuku avukatı somut fiilleri, delilleri, iştirak durumunu ve uygulanabilecek diğer suçları değerlendirmelidir.

Sözleşmeler, klinikler, ajanslar ve ödemeler

Özel bir sözleşme, yasaklanmış tıbbi düzenlemeyi hukuka uygun hâle getiremez. Kanuni yasak nedeniyle amaçlanan ebeveynler, taşıyıcı annelik sözleşmesinin gebeliği zorla sürdürtebileceğini, çocuğun teslimini sağlayabileceğini, hukuki soybağını devredebileceğini veya klinik ya da aracının programı bırakması hâlinde iade garantisi verdiğini varsaymamalıdır. Bu rehber her hüküm veya ödemenin aynı medeni hukuk sonucunu doğurduğu sonucuna varmaz; uygulanabilirlik, iade ve diğer talepler sözleşmeye, ödemelere, davranışlara ve uygulanacak Türk hukukuna bağlıdır.

Aynı dikkat ajans komisyonları, “koordinasyon” paketleri, kaporalar, emanet hesapları, masraf iadeleri ve geri ödeme vaatleri için de geçerlidir. Bir ödemenin tıbbi ücret olarak adlandırılması onu kendiliğinden hukuka uygun kılmaz; taşıyıcı kadına ödeme yapılmaması da temel düzenlemeyi izinli hâle getirmez. 15. madde üreme hücreleri ve embriyolarla ilgili bazı yasak fiilleri ve belirli aracılık, teşvik ve reklam faaliyetlerini kapsar. Bir ajansın faaliyetinin bu hükme girip girmediği gerçekte ne yaptığına bağlıdır.

İmzalamadan veya ödeme yapmadan önce bağımsız bir Türk hukukçusundan her hizmetin hukuki dayanağını, yasak fiilleri, belirsiz sonuçları ve paranın geri alınmasının gerçekçi olup olmadığını yazılı olarak açıklamasını isteyin. Kliniğin ticari güvencesi hukuki görüş değildir.

Hukuken anne veya baba kimdir?

Taşıyıcı annelik yasağı, çocuğun hukuki statüsüne ilişkin her soruyu tek başına çözmez. Türk Medeni Kanunu’nun 282. maddesi, anne ile çocuk arasındaki soybağının doğumla kurulduğunu belirten genel kuralı içerir. Baba ile çocuk arasındaki soybağı anne ile evlilik, tanıma veya hâkim kararıyla kurulur; evlat edinme de soybağı kurabilir.

Amaçlanan anne, çocuğu doğuran kadın değilse bu kural özellikle önemlidir. Kanun, sözleşme veya genetik bağ nedeniyle hukuki anneliği otomatik olarak devreden, taşıyıcı anneliğe özgü bir yöntem oluşturmaz. Olaylar ve uygulanacak kurallar incelenmeden amaçlanan annenin hukuki anne olarak kaydedileceği veya genetik babanın statüsünün her durumda otomatik olacağı vaat edilmemelidir. Evlilik, genetik deliller, mevcut soybağı kayıtları, yabancı belgeler ve talebin hangi yolla ileri sürüldüğü önem taşıyabilir.

Yetişkinlerin düzenlemesi bir yasağı ihlal etmiş olsa bile çocuğun menfaatleri ve hakları önemini korur. Yetişkinlerin davranışının hukuka uygunluğu, çocuğun hukuki kimliği, bakımı, vatandaşlığı veya haklarıyla karıştırılmamalıdır. Soybağı ve kayıt işlemleri, cezaî veya idari risk değerlendirmesinden ayrı olarak aile hukuku avukatıyla incelenmelidir.

Sınır aşan düzenlemeler ve yabancı belgeler

Yurt dışında yürütülen bir program, Türkiye’de yapılan bir işlemden farklı sorular doğurur. Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında 5718 sayılı Kanun’un 16. maddesi, yabancılık unsuru bulunan olaylarda soybağının kurulmasına uygulanacak hukuku şu sırayla belirler: çocuğun doğum anındaki millî hukuku; bu hukuka göre soybağı kurulamıyorsa çocuğun mutad mesken hukuku; ardından doğum anında annenin veya babanın millî hukuku; ebeveynlerin ortak mutad mesken hukuku; son olarak çocuğun doğum yeri hukuku.

Bu, bir kanunlar ihtilafı kuralıdır; yabancı doğum belgesi, mahkeme kararı veya sözleşmenin Türkiye’de otomatik olarak kabul edileceği vaadi değildir. Yabancı kararların tanınması ve tenfizi, nüfus kaydının hukuki etkisi ve soybağının kurulması bağlantılı fakat ayrı konulardır. Bir ülkede kabul edilen belge, diğer ülkedeki tüm sorunları mutlaka çözmez.

Yurt içindeki yasak, Türk vatandaşının yurt dışında yaptığı her işlemle ilgili tüm soruların eksiksiz cevabı değildir. Bu rehber, yurt dışındaki her programın Türkiye’de otomatik olarak cezalandırılabilir olduğunu da söylemez. Ülke dışında işlenen fiillerin cezalandırılması, kanunlar ihtilafı, yabancı kararın tanınması ve çocuğun ikamet veya vatandaşlık ülkesinin aile hukuku; taraflar, yerler, tarihler ve belgeler dikkate alınarak ayrı değerlendirilmelidir. Başlamadan önce Türkiye’de ve programın veya doğumun gerçekleşeceği ülkede hukuki görüş alın.

Vatandaşlık, doğum kaydı ve seyahat ayrı ayrı değerlendirilir

Türkiye’de doğan her çocuğun otomatik olarak Türk vatandaşı olduğu varsayılmamalıdır. 5901 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanunu’nun 8. maddesi sınırlı bir doğum yeri kuralı içerir: Türkiye’de yabancı anne ve babadan doğan çocuk, bu ebeveynler aracılığıyla doğumla hiçbir ülkenin vatandaşlığını kazanamıyorsa doğumdan itibaren Türk vatandaşıdır. 7. madde ise Türk ebeveynden soybağı yoluyla vatandaşlığı ayrı olarak ve kanuni şartlara bağlı şekilde düzenler. Çocuğun somut durumu ve hukuken kurulmuş soybağı incelenmelidir.

Vatandaşlık; doğum belgesi, pasaport, soybağının tespiti, Türkiye’den çıkış izni veya başka bir ülkeye giriş izni ile aynı şey değildir. Her makam farklı kanıtlar isteyebilir ve farklı kurallar uygulayabilir. Yabancı pasaport veya doğum kaydı, Türkiye’deki soybağı sorununu çözmeyebilir; soybağı belgesi de tek başına seyahat belgesi veya göç izni garantisi vermez.

Doğumdan önce çocuğu hangi makamların kaydedeceğini ve belge düzenleyeceğini, her makamın hangi hukuku uyguladığını, hangi kanıtları istediğini ve amaçlanan ebeveynin hukuki ebeveyn olarak kaydedilmemesi hâlinde ne olacağını belirleyin. Planı ilgili tüm ülkelerdeki hukukçulara teyit ettirin; ajansın “evrak işleri standarttır” şeklindeki genel beyanına güvenmeyin.

Taahhütte bulunmadan önce ne yapılmalı?

  1. Fiilleri ve yerleri açıkça belirleyin. Tıbbi tedavinin, embriyonun oluşturulması veya transferinin, gebeliğin, ödemelerin, belge hazırlığının ve doğumun nerede gerçekleşeceğini yazın. “Yurt dışında taşıyıcı annelik” tek bir hukuki soru değildir; farklı aşamalara birden fazla ülkenin hukuku uygulanabilir.
  2. Ödeme yapmadan önce Türk hukuku hakkında bağımsız görüş alın. Bir hukukçudan 2238 sayılı Kanun’un Ek 1. maddesindeki açık yasağı, 15. maddenin kapsamını, planlanan tıbbi ve aracılık fiillerini ve yurt dışında yapılması düşünülen işlemlere uygulanacak güncel hukuku incelemesini isteyin. Doğrulanmış hukuk, yorum ve çözümlenmemiş hususları ayıran yazılı cevap talep edin.
  3. Hizmet sağlayıcıyı bağımsız olarak kontrol edin. Tedavi Türkiye’de yapılacaksa merkezin Bakanlık ruhsatını ve uzmanların yetkisini ilgili sağlık makamından doğrulayın. Yardımcı üreme ruhsatı taşıyıcı annelik ruhsatı değildir. Tedavi yurt dışında olacaksa izni yalnızca ajansın sitesinden değil, o ülkenin düzenleyici makamından doğrulayın.
  4. Tedaviden önce soybağı ve vatandaşlık planı oluşturun. Anne ve baba soybağına uygulanacak hukuk, yabancı belgelerin tanınması, vatandaşlık, doğum kaydı, pasaportlar, çıkış izni ve öngörülen ikamet ülkesine giriş hakkında görüş alın. Beklenen soybağı kararının reddedilmesi veya gecikmesi hâlinde ne olacağını sorun.
  5. Sözleşmeyi ve her ödemeyi inceleyin. Ödemeyi alan kişiyi, ödemenin karşılığında sunulduğu söylenen hizmeti, hizmetin hukuka uygunluğunu, iade koşullarını ve sözleşmenin seçtiği mahkeme veya hukuku belirleyin. Emanet hesabının, iade hükmünün, noter işleminin veya yabancı hukuk seçiminin Türk emredici hukukunu bertaraf ettiğini varsaymayın.
  6. Kayıtları doğru tutun. Doğumu kimin yaptığı, genetik bağ, medeni durum, tedavi yeri veya ödemenin amacı hakkında yanlış beyanda bulunmayı kabul etmeyin.

Program başladıysa veya çocuk doğduysa

Bir hukukçu olayları inceleyene kadar yeni ödeme, transfer veya beyanda bulunmayın. Belgeleri yok etmeyin, geriye dönük tarih atmayın, değiştirmeyin veya gizlemeyin. Mesajları, sözleşmeleri, tıbbi kayıtları, doğum kayıtlarını, ödeme kanıtlarını ve klinik ya da aracının tüm belgelerini saklayın. Doğum kaydı, seyahat belgesi, dava veya göç izni için bir süre yaklaşıyorsa bunu derhal avukata bildirin.

Çocuk doğmuşsa öncelik çocuğun acil bakımı ve hukuka uygun belgeleridir. Soybağı, kayıt, vatandaşlık, pasaport ve seyahat için ayrı görüş alın; sözleşme bunların hiçbirini otomatik olarak çözmez. Birden fazla ülke söz konusuysa avukatlardan uygulanacak hukuk ve belge tanınması konularını koordine etmelerini isteyin; makamlara yanlış bilgi vermeyin.

Türk Ceza Kanunu’nun 231. maddesi, çocuğun soybağını değiştiren veya gizleyen kişi için bir yıldan üç yıla kadar hapis öngörür. Bu rehberde incelenen İngilizce çeviri resmî değildir; Türkçe metin esastır. Somut davranışın suçun unsurlarını karşılayıp karşılamadığı olaylara bağlıdır. Bu, hızlı ceza hukuku danışmanlığı alınması için bir nedendir; tartışmalı her kaydın otomatik olarak suç oluşturduğu anlamına gelmez. Olaylar üreme hücreleri veya embriyolarla ilgili sayılan yasak fiilleri içeriyorsa 2238 sayılı Kanun’un 15. maddesi ayrıca önem taşıyabilir.

Ödeme, soybağı veya belgeler hakkında uyuşmazlık varsa kuralları gayriresmî yoldan aşmaya çalışmayın ve klinikten olaylara aykırı bir belge düzenlemesini istemeyin. Türk hukukçusu mevcut medeni hukuk, aile hukuku, idare hukuku veya ceza hukuku yollarını ve çocuğu korumak için gereken acil tedbirleri değerlendirmelidir.

Sonuç

Türk mevzuatı, ticari veya karşılıksız olsun, taşıyıcı annelik için hukuka uygun bir iç hukuk modeli sunmaz. Temel kural, kliniklerin ilanlarında seçenek bulunmamasından ibaret değil, açık bir kanuni yasaktır. Şartları sağlayan evli eşlere yönelik yardımcı üreme tedavisi ayrı ve düzenlenmiş bir tıbbi çerçevedir; başka biri için gebelik taşıma izniyle karıştırılmamalıdır.

Pratik olarak özel sözleşme, klinik reklamı, ödeme yapılmaması veya ajansın iade vaadi hukuka uygunluğun kanıtı değildir. Yaptırımlar kanunda belirtilen fiillere ve olaylara bağlıdır; soybağı, yabancı belgelerin tanınması, vatandaşlık ve seyahat ayrı analiz gerektirir. İşlem yapmadan önce en güncel resmî mevzuatı doğrulayın ve Türkiye’de ve ilgili diğer ülkelerde nitelikli hukukçulardan görüş alın.

Kaynaklar ve mevzuat metinleri

Aşağıdaki liste, resmî mevzuat ve idari kaynakların yanı sıra ikincil konsolide metinleri veya çevirileri de içerir. Kaynaklar ya da çeviriler arasında farklılık varsa resmî Türkçe metin esas alınır.

  1. SRC-01 — Law No. 2238 on the Removal, Storage, Vaccination and Transplantation of Organs and Tissues (consolidated text), Additional Article 1 and Article 15
  2. SRC-02 — Law No. 7151, Articles 15–16 (15 November 2018), official Turkish Grand National Assembly text
  3. SRC-03 — Ministry of Health, Ankara Provincial Health Directorate: Regulation on Assisted Reproductive Treatment Practices and Centres (30 September 2014, Official Gazette No. 29135)
  4. SRC-04 — Turkish Civil Code No. 4721, Article 282, official Ministry of Justice legislation database
  5. SRC-05 — Law No. 5718 on Private International and Procedural Law, Article 16 (current consolidated text)
  6. SRC-06 — Turkish Penal Code No. 5237, Article 231: Child’s parentage, official Ministry of Justice legislation database (Turkish text)
  7. SRC-07 — Turkish Citizenship Law No. 5901, Articles 7–8, Ministry of Interior, General Directorate of Population and Citizenship Affairs (English translation)
  8. SRC-08 — Turkish Citizenship Law No. 5901, Articles 7–8, official Ministry of Justice legislation database (Turkish text)
  9. SRC-09 — Law No. 5718 on Private International and Procedural Law, Article 16, official Turkish Grand National Assembly enacted text

Kapsam ve inceleme notu

İncelenen konsolide 2238 sayılı Kanun metni son değişiklik tarihi olarak 24 Temmuz 2025’i göstermektedir; analize güvenmeden önce güncel Resmî Gazete’yi kontrol edin. Komşu konu metinleri ve doğrulanmış yayımlanmış URL’ler sağlanmadığından bu adaylara iç bağlantı eklenmemiştir. Bu bilgilere dayanılmadan önce resmî konsolide e-Mevzuat sayfasının tam güncel metni, en güncel Resmî Gazete ve yürürlükteki resmî metin kontrol edilmelidir.

Rehberler: Türkiye

Son güncelleme:

Yazar: Khachatrian Razmik, LL.M.

Taşıyıcı annelik ve soybağı alanında uluslararası hukuki hizmetler — Lex Agency'nin LEX SURROGACY projesi · Yazar profili · Editoryal standartlar