Holandia · Obywatelstwo, paszport i wyjazd

Teczka z dokumentami, zamknięty notes bez widocznych danych osobowych i mapa trasy na biurku przy oknie

Holandia: obywatelstwo dziecka, paszport i wyjazd po urodzeniu w ramach surogacji

Po urodzeniu dziecka w ramach surogacji w Holandii trzeba oddzielnie rozstrzygnąć trzy kwestie: (1) jakie obywatelstwo ma dziecko, (2) czy organ niderlandzki lub zagraniczny może wydać mu dokument podróży oraz (3) czy dziecko może legalnie wyjechać z osobą towarzyszącą i wjechać do państwa docelowego. Niderlandzki akt urodzenia potwierdza fakt urodzenia, ale sam nie dowodzi obywatelstwa niderlandzkiego, nie rozstrzyga wszystkich kwestii pochodzenia prawnego i nie zastępuje paszportu. Umowa surogacyjna ani więź genetyczna również nie odpowiadają automatycznie na wszystkie trzy pytania. Bezpieczna ścieżka polega na ustaleniu rodziców prawnych i osób wykonujących władzę rodzicielską, określeniu obywatelstwa według właściwego prawa, uzyskaniu odpowiedniego dokumentu, a następnie sprawdzeniu zasad wyjazdu, tranzytu i wjazdu.

1. Najpierw ustal pochodzenie prawne, a nie tylko więź genetyczną

Według oficjalnych informacji rządu niderlandzkiego obecnie nie obowiązuje szczególna regulacja ustawowa, która automatycznie nadawałaby rodzicom intencjonalnym status rodziców prawnych od chwili urodzenia dziecka w ramach krajowej surogacji. Po porodzie rodzice intencjonalni mogą być zobowiązani do przeprowadzenia postępowań prawnych, aby stać się rodzicami prawnymi. Matką prawną jest kobieta, która urodziła dziecko, również wtedy, gdy użyto komórki jajowej dawczyni. Ojcem prawnym może być mąż lub zarejestrowany partner kobiety rodzącej w chwili urodzenia, chyba że ojcostwo zostanie zakwestionowane; ojcostwo może również wynikać z uznania, przysposobienia lub orzeczenia sądu. Konkretny wynik zależy od sytuacji rodzinnej i skutecznie dokonanych czynności prawnych. Pochodzenie biologiczne, rodzicielstwo prawne i władza rodzicielska są ze sobą związane, ale nie są tym samym. Nie zakładaj, że nazwiska rodziców intencjonalnych, umowa prywatna, test genetyczny lub faktyczna opieka automatycznie rozstrzygają wszystkie te kwestie.Kobieca partnerka kobiety, która urodziła dziecko, może również zostać drugą matką prawną na podstawie odrębnych zasad. Rząd wskazuje, że rodzice intencjonalni mogą przyjąć dziecko do swojego domu tylko za zgodą surogatki, a w niektórych przypadkach także Rady Ochrony Dziecka (Raad voor de Kinderbescherming). W przypadku dziecka poniżej 6 miesięcy zgoda Rady może być wymagana, chyba że rodzic intencjonalny jest już rodzicem prawnym dziecka lub jego bliskim krewnym. Kwestia przyjęcia dziecka do domu jest odrębna od obywatelstwa i paszportu.

2. Zarejestruj urodzenie i sprawdź akt

Urodzenie dziecka w Holandii należy zgłosić w gminie, w której nastąpiło, w ciągu 3 dni. Jeżeli weekend lub święto uniemożliwia zgłoszenie w terminie, oficjalne wytyczne wskazują pierwszy kolejny dzień roboczy; spóźnienie może skutkować grzywną. Gmina wydaje akt urodzenia. Osoba zgłaszająca urodzenie musi przedstawić ważny paszport lub dokument tożsamości; zgodnie z ogólnymi wytycznymi wymagany jest także dokument tożsamości matki. Warto zabrać zawiadomienie o urodzeniu ze szpitala lub od położnej oraz, jeśli dotyczy, dokument uznania dziecka dokonany przed porodem. Zapytaj gminę, jakie dokumenty są wymagane w konkretnej sprawie surogacyjnej. Uważnie sprawdź imiona, daty, miejsce urodzenia i dane rodziców wpisane do aktu. W razie błędu zapytaj o oficjalną procedurę sprostowania. Nie próbuj rozwiązywać sporu o pochodzenie prawne przez nieformalną zmianę aktu. Jeżeli osoba zgłaszająca urodzenie mieszka w tej gminie, zamiast paszportu lub dokumentu tożsamości może zostać przyjęte prawo jazdy; ten sam wyjątek dotyczy matki mieszkającej w tej gminie.

3. Czy dziecko ma obywatelstwo niderlandzkie?

Samo urodzenie na terytorium Holandii co do zasady nie nadaje dziecku obywatelstwa niderlandzkiego. Oficjalne wytyczne IND opisują automatyczne nabycie obywatelstwa przez pochodzenie, gdy właściwy rodzic prawny jest obywatelem niderlandzkim w chwili urodzenia i spełnione są konkretne warunki ustawowe. Dziecko automatycznie nabywa obywatelstwo niderlandzkie, jeżeli matka dziecka w rozumieniu prawa ma obywatelstwo niderlandzkie w chwili jego urodzenia; może również spełniać warunki, gdy oboje jego rodzice prawni są obywatelami niderlandzkimi. Na przykład reguła może dotyczyć niderlandzkiego ojca i matki, która nie ma obywatelstwa niderlandzkiego, jeżeli są małżeństwem lub zarejestrowanymi partnerami albo ojciec uznał dziecko przed urodzeniem. Ustawa przewiduje także regułę miejsca zamieszkania dla trzeciego pokolenia: w odpowiednich przypadkach dziecko i rodzic prawny muszą mieć główne miejsce zamieszkania w Królestwie Niderlandów w chwili urodzenia, a jeden z rodziców tego rodzica prawnego musiał mieć główne miejsce zamieszkania w Królestwie w dniu jego urodzenia. Możliwe są też inne drogi, w tym uznanie lub przysposobienie spełniające warunki prawne. Ocena zależy od rodzicielstwa prawnego, dat i faktów dotyczących zamieszkania, a nie wyłącznie od DNA, miejsca urodzenia czy statusu rodzica intencjonalnego.IND wskazuje ponadto, że dziecko automatycznie nabywa obywatelstwo niderlandzkie, gdy obywatel niderlandzki uzna je po urodzeniu, ale przed ukończeniem przez nie 7 lat, o ile uznanie nastąpiło po 1 marca 2009 r. Jeżeli uznanie nastąpiło w wieku od 7 do poniżej 18 lat, w ciągu 1 roku od uznania trzeba przedstawić test DNA potwierdzający biologiczne pochodzenie. Jeśli test nie zostanie wykonany, może być dostępna procedura opcji, gdy obywatel niderlandzki, który uznał dziecko, nieprzerwanie opiekował się nim i wychowywał je przez co najmniej 3 lata, a dziecko w chwili składania wniosku nadal nie ukończyło 18 lat. Przysposobienie prowadzi do automatycznego nabycia obywatelstwa tylko przy spełnieniu szczególnych warunków: dziecko ma mniej niż 18 lat, jeden z przysposabiających jest obywatelem niderlandzkim, przysposobienie spełnia wymogi konwencji haskiej o adopcji lub księgi 10 niderlandzkiego kodeksu cywilnego, a prawne i inne więzi rodzinne z rodzicami pierwotnymi zostały całkowicie zerwane.

Trzy odrębne kontrole

Kontrola Co trzeba ustalić
Obywatelstwo Sprawdź, czy rodzic prawny miał obywatelstwo niderlandzkie w prawnie istotnym momencie, czy zastosowanie ma ustawowa droga uznania lub przysposobienia oraz czy reguła miejsca zamieszkania dla trzeciego pokolenia pasuje do historii rodziny. Jeśli żadna z tych podstaw nie ma zastosowania, nie uznawaj dziecka za obywatela niderlandzkiego wyłącznie dlatego, że urodziło się w Holandii.
Dokument podróży O paszport niderlandzki można wystąpić dopiero po potwierdzeniu obywatelstwa niderlandzkiego. Jeżeli dziecko nie jest obywatelem niderlandzkim, zapytaj konsulat państwa, którego obywatelstwo może posiadać, czy może wydać paszport lub inny dokument podróży. Organ wydający może wymagać dowodów urodzenia i pochodzenia prawnego.
Legalny wyjazd i wjazd Potwierdź, że dziecko ma ważny dokument akceptowany na całej trasie, osoba towarzysząca jest prawnie uprawniona do podróży z dzieckiem, wymagane dowody zgody są dostępne, a warunki wizowe i wjazdowe państw docelowych i tranzytowych są spełnione.

4. Złóż wniosek o właściwy paszport lub dokument podróży

Jeżeli dziecko jest obywatelem niderlandzkim, zwykłym punktem wyjścia dla dziecka mieszkającego w Holandii jest gmina, w której zostało zarejestrowane. Skorzystaj z aktualnej listy dokumentów gminy i potwierdź tożsamość oraz obywatelstwo dziecka. Każde dziecko potrzebuje własnego paszportu lub dowodu osobistego; niemowlęcia nie można po prostu dopisać do dokumentu podróży rodzica. Wymagania zależą również od wieku dziecka i tego, kto wykonuje władzę rodzicielską. Wnioski o paszport lub dowód osobisty podlegają wymogom zgody; zapytaj lokalny organ, który rodzic lub opiekun musi stawić się osobiście albo wyrazić zgodę na piśmie. Jeżeli dziecko mieszka za granicą, a pierwszy wniosek o niderlandzki paszport lub dowód osobisty jest składany w niderlandzkiej ambasadzie lub konsulacie, NetherlandsWorldwide wyraźnie wskazuje, że przy dziecku urodzonym przez surogatkę może być wymagany dowód DNA wykazujący biologiczny związek wnioskodawcy lub jego partnera z dzieckiem. Ta konkretna wskazówka dotyczy wniosków składanych za granicą; nie zakładaj, że stanowi pełną listę dokumentów dla wniosku w niderlandzkiej gminie.

5. Sprawdź konkretną trasę podróży

Do podróży zagranicznej dziecko potrzebuje własnego ważnego paszportu albo dokumentu tożsamości akceptowanego przez państwo docelowe. Niderlandzki dowód osobisty nie jest akceptowany wszędzie, dlatego paszport jest bardziej uniwersalnym dokumentem podróży międzynarodowej. Sprawdź datę ważności i upewnij się, że zdjęcie nadal pozwala rozpoznać dziecko, szczególnie noworodka, którego wygląd szybko się zmienia. Następnie sprawdź zasady wjazdu państwa docelowego i każdego państwa tranzytowego: obywatelstwo, wiza lub zezwolenie na wjazd oraz ważność paszportu to kwestie odrębne od niderlandzkiej rejestracji urodzenia. Linie lotnicze i przewoźnicy promowi mogą sprawdzać dokumenty przed wejściem na pokład. Potwierdzenie złożenia wniosku, szpitalne zawiadomienie o urodzeniu, akt urodzenia ani umowa surogacyjna nie zastępują dokumentu podróży. Jeżeli nie można uzyskać wymaganego dokumentu, nie zakładaj, że funkcjonariusz graniczny lub przewoźnik zwolni z wymogu; przed podróżą skontaktuj się z właściwym organem wydającym.

6. Ustal, kto może zezwolić na podróż

Rodzicielstwo prawne nie zawsze oznacza, że ta sama osoba wykonuje władzę rodzicielską; osoba faktycznie opiekująca się niemowlęciem nie musi być uprawniona do podejmowania wszystkich decyzji prawnych. Przed wyjazdem ustal, kto obecnie wykonuje władzę rodzicielską lub sprawuje opiekę, oraz potwierdź, kto może złożyć wniosek o dokumenty i podróżować z dzieckiem. Rząd niderlandzki udostępnia formularz zgody na podróż zagraniczną z małoletnim. Pomaga on wykazać zgodę rodzica lub opiekuna wykonującego władzę rodzicielską, który nie podróżuje z dzieckiem. Formularz jest dowodem zgody; nie ustanawia pochodzenia prawnego, obywatelstwa, opieki ani prawa do zabrania dziecka. W razie potrzeby użyj formularza, miej kopie dokumentów tożsamości osób podpisujących oraz odpowiednie orzeczenia sądowe lub dokumenty rejestrowe i sprawdź, czy państwo docelowe, organy tranzytowe lub przewoźnik wymagają czegoś więcej. W sprawie surogacji nie opieraj się wyłącznie na umowie między rodzicami intencjonalnymi a kobietą, która urodziła dziecko.

7. Praktyczna kolejność działań

Aby ograniczyć możliwe do uniknięcia opóźnienia, postępuj w następującej kolejności. Po pierwsze, zgłoś urodzenie w niderlandzkim terminie i uzyskaj urzędowy akt urodzenia z gminy. Po drugie, zbierz umowę surogacyjną, dokumenty ze szpitala lub od położnej, akty uznania, dokumenty małżeństwa lub zarejestrowanego partnerstwa, orzeczenia sądowe i dokumenty dotyczące władzy rodzicielskiej; zachowaj oryginały i kopie. Po trzecie, poproś niderlandzkiego prawnika rodzinnego lub właściwy organ o pisemne potwierdzenie, kto obecnie jest rodzicem prawnym i jakie postępowanie jest jeszcze konieczne. Po czwarte, poproś IND lub gminę o ocenę obywatelstwa dziecka na podstawie konkretnych faktów; jeżeli możliwe jest inne obywatelstwo, równolegle skontaktuj się z ambasadą lub konsulatem tego państwa. Po piąte, uzyskaj od organu wydającego pisemną listę dokumentów do paszportu lub dokumentu podróży, w tym w razie potrzeby DNA, tłumaczenia, legalizacji lub zgody. Po szóste, sprawdź zasady państwa docelowego i tranzytowego oraz uprawnienia osoby towarzyszącej przed zakupem bezzwrotnych biletów. Zapisuj daty kontaktów, odpowiedzi organów i brakujące dokumenty.

8. Gdy nie można potwierdzić żadnego obywatelstwa

Nie utożsamiaj wpisu „obywatelstwo nieznane” w rejestrze ani braku paszportu z prawnie stwierdzoną bezpaństwowością. Organy mogą potrzebować przeanalizować przepisy o obywatelstwie rodziców i innych właściwych państw. IND opisuje późniejsze procedury opcji dla osób urodzonych bez obywatelstwa w Królestwie, ale nie rozwiązują one problemu natychmiastowej podróży noworodka. Jedna z dróg wymaga co najmniej 3 kolejnych lat pobytu w Królestwie na podstawie ważnego zezwolenia na pobyt. Druga dotyczy osoby poniżej 21 lat, urodzonej jako bezpaństwowa, która nie może rozsądnie uzyskać innego obywatelstwa i miała główne miejsce zamieszkania w Holandii przez co najmniej 5 kolejnych lat bezpośrednio przed złożeniem wniosku; osoba ta i jej rodzice muszą ponadto aktywnie współpracować przy procedurach wyjazdu i pozostawać w polu zainteresowania państwa niderlandzkiego. Obowiązują też inne warunki. Zgodnie z oficjalnymi informacjami osoba zarejestrowana jako bezpaństwowa w niderlandzkiej Bazie Danych Osobowych (BRP) może ubiegać się o dokument podróży, ale jego wydanie nie jest gwarantowane. Zapytaj gminę, jak zostanie zarejestrowane obywatelstwo lub status dziecka i czy można wpisać je jako bezpaństwowe. Pilnie zasięgnij specjalistycznej porady w sprawach obywatelstwa i imigracji oraz skontaktuj się z IND. Nie podejmuj podróży, dopóki nie zostaną potwierdzone odpowiedni ważny dokument i wszystkie zgody wymagane na trasie.

9. Gdy dziecko urodziło się poza Holandią

Ten artykuł dotyczy dziecka urodzonego w Holandii. Jeżeli dziecko urodziło się za granicą, nie zakładaj, że zagraniczny akt urodzenia, zagraniczne orzeczenie o rodzicielstwie lub test genetyczny zostaną automatycznie uznane w Holandii. Rząd niderlandzki ostrzega, że ambasada może odmówić wydania niderlandzkiego paszportu, jeśli zagraniczny akt urodzenia nie wskazuje kobiety, która urodziła dziecko; może być najpierw konieczne postępowanie prawne w Holandii, a jego wynik nie jest z góry pewny. W takiej sytuacji obywatelstwo dziecka, uznanie pochodzenia prawnego, dokument podróży i wjazd do Holandii trzeba ocenić według prawa państwa urodzenia, niderlandzkiego prawa prywatnego międzynarodowego oraz prawa państwa docelowego. Przed złożeniem wniosku konsularnego lub rezerwacją podróży uzyskaj indywidualną ocenę uznania dokumentów.

10. Nie traktuj projektu ustawy jak obowiązującego prawa

Projekt ustawy Wet kind, draagmoederschap en afstamming, nr 36 390, przewiduje zmiany w zakresie rodzicielstwa po surogacji i uznawania rodzicielstwa transgranicznego. wskazano, że projekt nadal jest rozpatrywany przez Tweede Kamer (Izbę Reprezentantów); termin wejścia w życie ma zostać określony dekretem królewskim. Dlatego artykuł traktuje go jako projekt ustawy, a nie obowiązujące prawo. Projekt nie daje obecnie zamierzonym rodzicom prawa do wpisania ich jako rodziców od chwili urodzenia, nie nadaje obywatelstwa niderlandzkiego ani paszportu i nie uprawnia do wyjazdu z kraju.

Przykłady: dlaczego kontrole trzeba rozdzielić

Przykład A: dziecko rodzi się w Amsterdamie z surogatki, która w danych okolicznościach jest matką prawną; zamierzony ojciec jest obywatelem niderlandzkim, ale nie ustanowił jeszcze prawnego rodzicielstwa. Więź genetyczna może mieć znaczenie dla późniejszej procedury, lecz nie można bezpiecznie obiecać, że dziecko już ma obywatelstwo niderlandzkie lub może otrzymać niderlandzki paszport. Najpierw należy potwierdzić rodzicielstwo i właściwą regułę obywatelstwa. Przykład B: dziecko ma obywatelstwo niderlandzkie dzięki obywatelstwu rodzica prawnego, ale wniosek paszportowy nie został jeszcze zakończony albo dziecko nie ma ważnego dokumentu podróży. Samo obywatelstwo nie pozwala wejść na pokład ani przekroczyć granicy bez wymaganego dokumentu. Przykład C: dziecko ma ważny paszport, ale towarzyszący rodzic intencjonalny nie wykazał władzy rodzicielskiej albo nie ma zgody osoby, która ją wykonuje. Paszport nie rozwiązuje problemu uprawnień. W każdym przypadku właściwy organ musi osobno ocenić konkretne dokumenty i fakty.

Wnioski

Najbezpieczniejsza zasada praktyczna to wykonanie kolejnych kroków w odpowiedniej kolejności: rejestracja urodzenia; pochodzenie prawne i władza rodzicielska; obywatelstwo; paszport lub inny akceptowany dokument podróży; zgoda i wymogi państw docelowych oraz tranzytowych. Opóźnienie lub odmowa na jednym etapie nie rozstrzyga automatycznie pozostałych kwestii. Więź genetyczna, urodzenie w Holandii, akt urodzenia ani umowa surogacyjna nie zastępują wymaganego ustalenia prawnego. Zadaj każdemu właściwemu organowi konkretne pytanie i zachowaj odpowiedź na piśmie. Jeśli obywatelstwo lub rodzicielstwo jest sporne albo dziecko może być bezpaństwowe, pilnie uzyskaj specjalistyczną pomoc prawną zamiast próbować podróży z niekompletnymi dokumentami.

Źródła urzędowe i ograniczenia

Pełny aktualny skonsolidowany tekst kodeksu cywilnego wymaga potwierdzenia; link podano wyłącznie jako punkt odniesienia, a nie jako sprawdzone źródło. Status parlamentarny może się zmienić.

  1. Draagmoederschap in Nederland: de wet
  2. What is the difference between biological and legal parenthood?
  3. Rules for registering a birth
  4. Dutch citizen by birth, acknowledgment or adoption
  5. Becoming a Dutch citizen
  6. Passports, identity cards and Dutch citizenship certificates
  7. Heeft mijn kind een eigen paspoort of identiteitskaart nodig?
  8. Consent letter for minors travelling outside the Netherlands
  9. Wet kind, draagmoederschap en afstamming — bill 36 390
  10. Becoming a Dutch national through option
  11. DNA test when applying for first Dutch passport or ID card for your child
  12. Surrogacy outside the Netherlands
  13. Burgerlijk Wetboek Boek 1 (Dutch Civil Code, Book 1)
  14. Statelessness

Ostatnia aktualizacja:

Autor: Khachatrian Razmik, LL.M.

Międzynarodowe usługi prawne w sprawach macierzyństwa zastępczego i pochodzenia dziecka — LEX SURROGACY, Lex Agency · Profil autora · Zasady redakcyjne