Draagmoederschap in Thailand: wettelijke regels, verboden en voorwaarden
Kort antwoord: beperkt, vooraf goed te keuren en niet-commercieel
Thailand heeft geen vrije markt voor draagmoederschap. De belangrijkste wet die voor deze gids is geïdentificeerd, is de Protection of a Child Born by Medically Assisted Reproductive Technology Act B.E. 2558 (2015), hierna de ART-wet van 2015. Deze wet biedt een beperkte route voor bepaalde gehuwde paren, onder medische en procedurele voorwaarden en na voorafgaande toestemming van de wettelijk ingestelde commissie. Het is geen algemene toestemming voor iedereen om via een kliniek een zwangerschap te organiseren.
Drie onderscheidingen zijn essentieel. Ten eerste kan een niet-commerciële regeling alleen mogelijk zijn als aan alle wettelijke voorwaarden en toepasselijke uitvoeringsregels wordt voldaan. Ten tweede is commercieel draagmoederschap verboden; betaalde bemiddeling en reclame voor draagmoederschap zijn afzonderlijk beperkt, ook zonder winstoogmerk. Ten derde zijn de bereidheid van een kliniek, een pakket van een bureau, een privécontract of een wetsvoorstel geen wettelijke toestemming. Een contract herstelt geen gebrek aan toelatingsvoorwaarden en vervangt geen goedkeuring.
“Altruïstisch” betekent niet ongereguleerd of volledig kosteloos. De uitvoeringsregels kunnen bepaalde gezondheids- en zorgkosten toestaan, maar geven geen algemeen recht om de draagmoeder te betalen of een bemiddelaar een vergoeding te geven voor het vinden van een draagmoeder. Toestemming voor behandeling, juridisch ouderschap, geboorteaangifte, nationaliteit, reisdocumenten en erkenning in een ander land zijn afzonderlijke kwesties.
Welke wet geldt en wat is in 2026 voorgesteld?
De ART-wet van 2015 is op 1 mei 2015 gepubliceerd in de Royal Thai Government Gazette en bepaalt dat zij na 90 dagen in werking treedt. De hieronder gekoppelde Engelse versie is een niet-officiële vertaling en vermeldt uitdrukkelijk dat alleen de vastgestelde Thaise tekst rechtskracht heeft. De officiële wettenindex van het Office of the Council of State vermeldt de wet, maar de pagina moet worden bevestigd.
Ook was een door een derde gepubliceerde Thaise teksttranscriptie toegankelijk die naar een officiële bron verwijst en de gegevens dateert op 11 oktober 2026. De pagina waarschuwt echter dat latere wijzigingen mogelijk ontbreken. Dit vervangt noch controle van de Royal Gazette, noch een officiële actuele statuscontrole.
In een op 19 juli 2026 gepubliceerde mededeling meldde de Thaise regering dat de openbare consultatie over een herziene wet inzake draagmoederschap liep van 2 tot en met 31 juli 2026. Op de pagina van een Thais advocatenkantoor staat dat het voorstel nog niet aan het kabinet was voorgelegd en dat geen wijziging in de Royal Gazette was gepubliceerd, maar de datumaanduidingen op die pagina spreken elkaar tegen: er staat “Last reviewed: 5 September 2026”, terwijl de tekst het recht ook beschrijft zoals dat op 18 oktober 2026 zou gelden. Dit is geen officiële bevestiging van de wetgevingsstatus; ik heb niet onafhankelijk in een actueel officieel wetgevingsregister gecontroleerd of het voorstel daarna verder is gekomen. De wet van 2015 is daarom het laatste vastgestelde kader dat in de bronnen is gevonden, niet een officiële bevestiging van het huidige recht. Controleer vóór handelen de meest recente Royal Gazette en de officiële wetgevingsstatus.
Ga er niet van uit dat de hervorming van het huwelijksrecht uit 2024 de afzonderlijke ART-wet automatisch heeft gewijzigd. De huidige bepalingen over draagmoederschap gebruiken nog steeds de woorden “wettelijke man en vrouw”; juist die terminologie wilde het voorstel uit 2026 aanpassen. Totdat een wijziging is aangenomen, gepubliceerd en in werking is getreden, mogen de voorgestelde mogelijkheden voor echtgenoten van hetzelfde geslacht of buitenlandse paren niet als beschikbaar worden beschouwd.
Wie kan volgens de huidige tekst aanvragen?
Artikel 21 ziet op een wettelijk gehuwde man en vrouw wanneer de vrouw een zwangerschap niet kan dragen. Artikel 21(1) wordt zo uitgelegd dat ten minste één echtgenoot Thai moet zijn; als de andere echtgenoot buitenlands is, moet het huwelijk ten minste drie jaar geregistreerd zijn. Een paar waarbij geen van beiden Thai is, komt volgens de huidige uitleg niet in aanmerking. Omdat de authentieke tekst Thais is en bestuurspraktijk in een individueel dossier relevant kan zijn, moet HSS en een Thaise jurist de route vóór betaling schriftelijk bevestigen aan de hand van beide paspoorten en de huwelijksakte.
De wet biedt geen algemene route voor alleenstaande wensouders of ongehuwde paren. Door de woorden “man en vrouw” mogen gehuwde partners van hetzelfde geslacht ook niet aannemen dat zij in aanmerking komen alleen omdat het Thaise recht het huwelijk elders gelijkstelt. Daarvoor is een actuele uitleg van wet en bestuurspraktijk nodig; het voorstel uit 2026 is op zichzelf geen antwoord.
Dat de vrouw geen zwangerschap kan dragen, is een wettelijke voorwaarde en niet slechts een voorkeur. De medische indicatie en de lichamelijke, psychologische en omgevingsgeschiktheid van de aanvragers, draagmoeder en eventuele donoren moeten volgens de toepasselijke beroepsregels worden beoordeeld. Het eigen beleid van een kliniek kan strenger zijn dan de wet, maar kan een wettelijke voorwaarde niet opzijzetten.
Wie mag draagmoeder zijn?
Volgens artikel 21(2)–(4) mag de draagmoeder geen voorouder of afstammeling van een van de wensouders zijn. In beginsel moet zij bloedverwant zijn aan een van hen. De wet beschrijft de uitzondering voor een niet-verwante vrouw voor het geval dat de wensouders geen bloedverwanten hebben; ga er zonder bevestiging niet van uit dat dit alleen betekent dat geen familielid bereid of beschikbaar is. Een andere vrouw kan uitsluitend worden overwogen volgens de regels, procedures en voorwaarden die de minister van Volksgezondheid vaststelt met advies van de bevoegde commissie. Laat HSS de precieze drempel schriftelijk bevestigen aan de hand van de actuele Thaise tekst en uitvoeringsbekendmaking. Dit is een gereguleerde uitzondering, geen toestemming om informeel iedere bereidwillige vrouw te werven.
De draagmoeder moet eerder een kind hebben gebaard. Als zij een wettelijke echtgenoot heeft of met een man samenwoont als waren zij gehuwd, is zijn toestemming vereist. De officiële overheidsinformatie over de toestemmingsprocedure vermeldt bovendien dat de draagmoeder op de datum van toestemming niet ouder dan 40 jaar mag zijn. Omdat de leeftijdsgrens en de uitzondering voor een niet-verwante draagmoeder afhangen van uitvoeringsregels en bestuurspraktijk, moet HSS vóór de selectie bevestigen welke bekendmaking en bewijsstukken nu gelden.
Een analyse van een Thais advocatenkantoor van de criteria van de minister van Volksgezondheid van 25 november 2015 noemt aanvullende voorwaarden voor een niet-verwante draagmoeder: leeftijd 20–40 jaar, dezelfde nationaliteit als een van de echtgenoten en maximaal twee draagmoederschapsgeboorten voor anderen. De oorspronkelijke bekendmaking is voor deze gids niet onafhankelijk geraadpleegd; bevestig deze secundaire criteria daarom bij HSS en behandel ze niet als volledig geverifieerde checklist.
Verzamel vóór de aanvraag bewijs van verwantschap en een eerdere bevalling, zo nodig partnerinstemming en medische en psychosociale beoordelingen. Een familiebenaming, mondelinge toestemming of privécontract vervangt de formele voorwaarden niet.
Welk medisch en genetisch model is toegestaan?
Artikel 22 noemt twee toegestane embryoroutes: een embryo uit het sperma van de wensvader en de eicel van de wensmoeder, of een embryo met het sperma of de eicel van een van de echtgenoten in combinatie met een donor-eicel of donorsperma. Het gebruik van de eigen eicel van de draagmoeder is uitdrukkelijk verboden. Traditioneel draagmoederschap, waarbij de draagmoeder haar eigen eicel levert, is dus onder deze wet niet toegestaan, ongeacht de benaming in het contract.
Artikel 23 vereist toestemming van de bevoegde commissie voor het specifieke paar voordat de procedure wordt uitgevoerd. De dienst moet worden verleend door een gekwalificeerde arts in een instelling die voldoet aan de toepasselijke normen voor geassisteerde voortplanting. De wet en beroepsregels vereisen ook beoordelingen van aanvragers, draagmoeder en donoren en reguleren embryobehandeling en genetische tests; geslachtsselectie is volgens artikel 18 niet toegestaan. Een algemene kliniekvergunning of reclame bewijst niet dat de instelling en het concrete dossier aan alle voorwaarden voldoen.
Commercieel en niet-commercieel draagmoederschap
Artikel 24 verbiedt draagmoederschap voor commercieel voordeel. Op grond van artikel 48 kan overtreding worden bestraft met maximaal 10 jaar gevangenisstraf en een boete van maximaal 200.000 Thaise baht (THB). Dit zijn wettelijke maxima, geen voorspelling van de straf in een individuele zaak. Niet alleen het etiket op het contract telt; daadwerkelijke betalingen, diensten en voordelen zijn relevant.
Artikel 25 draagt de minister van Volksgezondheid op om, met advies van de commissie, regels vast te stellen voor de overeenkomst en de kosten om de gezondheid van de draagmoeder te onderhouden tijdens de zwangerschap, bij beëindiging van de draagmoederschapszwangerschap, rond de bevalling en daarna, inclusief zorg voor het kind gedurende ten minste 30 dagen na de geboorte. De praktische grens ligt tussen kosten die de huidige regels uitdrukkelijk toestaan en honoraria, beloningen, winstdeling of andere commerciële voordelen. De wet staat geen onbeperkt compensatiepakket toe.
Vraag vóór betaling aan een Thaise jurist om de exacte geldende bekendmaking te identificeren en schriftelijk te bevestigen welke kostencategorieën, ontvangers, limieten en bewijsstukken zijn toegestaan. Verzin geen vaste “onkostenvergoeding” en hernoem een vergoeding niet tot terugbetaling. Een kliniekfactuur voor rechtmatige medische diensten is niet automatisch hetzelfde als een betaling aan de draagmoeder of bemiddelaar; beoordeel elke betaling afzonderlijk.
Betaalde bemiddeling en reclame zijn afzonderlijke verboden
Artikel 27 verbiedt optreden als tussenpersoon of agent en het eisen, aanvaarden of overeenkomen van een vermogensvoordeel als vergoeding voor het regelen of aanbevelen van draagmoederschap. Artikel 28 verbiedt afzonderlijk reclame of verspreiding van informatie dat een vrouw draagmoeder wil zijn of dat iemand een draagmoeder wil vinden, ongeacht commercieel oogmerk. De tekst reikt dus verder dan gewone reclame voor een betaald bureau.
Een matchingvergoeding, verwijzingscommissie, betaalde introductie of advies over het regelen of aanbevelen van een draagmoeder brengt een ernstig risico mee onder artikel 27. Een openbare advertentie of oproep kan artikel 28 raken, ook zonder vergoeding. Artikel 49 voorziet bij overtreding van de artikelen 27, 28, 33 of 40 in maximaal vijf jaar gevangenisstraf, een boete tot THB 100.000 of beide. De toepassing op grensoverschrijdende diensten of online berichten moet door een Thaise jurist worden beoordeeld; ga er niet van uit dat een buitenlandse onderneming of privéberichten buiten de wet vallen.
Toestemming en praktische volgorde
De toestemming geldt voor een specifiek dossier en moet vóór de procedure worden verkregen. Volgens de officiële overheidsinformatie dient de aanbieder de aanvraag via HSS in bij het Committee for the Protection of a Child Born by Medically Assisted Reproductive Technology. Een instelling in Bangkok gebruikt het centrale HSS-loket; een regionale instelling kan via het provinciale volksgezondheidskantoor indienen. De autoriteit controleert de volledigheid, laat het dossier via subcommissie en commissie beoordelen en geeft een schriftelijke beslissing.
De gepubliceerde gids noemt onder meer identiteits- en huishoudregistratiegegevens, geboorte- en huwelijksakten, bedrijfsvergunningen van de instelling, bewijs van naleving van ART-normen, kwalificaties en aanstelling van de verantwoordelijke arts, medische gegevens over de indicatie, geschiktheidsbeoordelingen, zo nodig donorbeoordelingen en toestemmings- en informatieformulieren voor het paar en de draagmoeder. Dit is een werklijst, geen garantie dat deze stukken in ieder geval voldoende zijn; de actuele formulieren en bekendmakingen zijn leidend.
In de samenvatting van de officiële gids staat een geschatte duur van “2 maanden”, maar de gedetailleerde voorwaarden bepalen dat de commissie de aanvraag binnen 60 werkdagen na ontvangst van de volledige aanvraag en bijlagen moet beoordelen. Als de beoordeling niet op tijd is afgerond, kan de termijn telkens met maximaal 30 werkdagen worden verlengd, hoogstens tweemaal. Omdat de samenvatting en de gedetailleerde voorwaarden verschillende tijdseenheden gebruiken, moet u vóór het plannen schriftelijk bij HSS bevestigen welke termijn momenteel geldt en of verlenging is toegestaan of toegepast. Een verzoek om onvolledige stukken aan te vullen kan de termijn eveneens beïnvloeden. De toestemming geldt voor een specifiek dossier. Een wijziging van arts, beoogde ouders, draagmoeder, sperma of eicel kan een nieuwe aanvraag vereisen. Begin niet met medicatie, embryotransfer of een andere behandeling op basis van een oriënterend gesprek met de kliniek. Verkrijg de schriftelijke toestemming en bevestig dat de goedgekeurde personen en het voortplantingsmateriaal overeenkomen met de geplande procedure.
- Vraag de instelling om de actuele HSS-/commissiegoedkeuring en bewijs van de kwalificaties van de arts.
- Vraag HSS rechtstreeks om de actuele formulieren en de schriftelijke documentenlijst.
- Bevestig nationaliteit en burgerlijke staat van de aanvragers, verwantschap en eerdere bevalling van de draagmoeder en eventuele partnerinstemming.
- Vraag schriftelijk naar de regels voor vergoedbare kosten en de beperkingen voor bemiddelaars.
- Begin pas na schriftelijke toestemming voor het specifieke dossier; controleer bij wijziging van een goedgekeurde persoon of materiaal of een nieuwe aanvraag nodig is.
Ouderschap, geboorteaangifte en weigering van het kind
Artikel 29 bepaalt dat een kind dat onder de wet is geboren met donorsperma, een donoreicel of een donor-embryo, ook via draagmoederschap, het wettige kind is van het wettelijk gehuwde wensouderpaar. Een donor krijgt door de donatie op zichzelf geen familierechtelijke of erfrechtelijke rechten of plichten tegenover het kind. Artikel 33 verbiedt de wensouders een kind dat via draagmoederschap is geboren te weigeren; artikel 49 voorziet in strafrechtelijke sancties voor overtreding van artikel 33.
De wet regelt ook de schriftelijke overeenkomst en de geboorteaangifte. Volgens artikel 31 moet de overeenkomst aan de arts of geboortehulpverlener worden getoond als bewijs voor de geboorteakte. In beginsel moeten de wensouders de geboorte aangeven; artikel 32 staat aangifte door de draagmoeder in bepaalde situaties toe, bijvoorbeeld als de wensouders zijn overleden, niet in Thailand wonen of na de geboorte niet verschijnen. Dit betekent niet dat elk contract automatisch het ouderschap vastlegt: de overeenkomst moet voldoen aan de wet en toepasselijke regels.
Als de wensouders buitenlanders zijn, de draagmoeder geen familielid is of de procedure buiten de goedgekeurde route plaatsvindt, vraag dan afzonderlijk advies over ouderschap en registratie. Een geboorteaangifte is niet hetzelfde als een paspoort, een nationaliteitsbesluit of erkenning van ouderschap in het buitenland.
Beslismatrix: veelvoorkomende situaties
Gebruik deze matrix als eerste screening, niet als vervanging van toestemming voor een individueel dossier of een schriftelijk Thais juridisch advies. “Mogelijk” betekent alleen dat een element aan de voorwaarden kan voldoen; het betekent niet dat de procedure is toegestaan.
| Situatie | Positie onder huidige tekst | Praktisch gevolg |
|---|---|---|
| Beide wensouders zijn buitenlanders | Volgens de huidige uitleg niet toelaatbaar: ten minste één echtgenoot moet Thai zijn. | Betaal niet en start geen behandeling op basis van het voorstel uit 2026; vraag schriftelijke bevestiging van HSS/een Thaise jurist. |
| Eén echtgenoot is Thai en de ander niet | De voorwaarde van een ten minste drie jaar geregistreerd huwelijk in artikel 21(1) kan naast alle andere vereisten relevant zijn. | Controleer nationaliteitsbewijzen, registratiedatum van het huwelijk en bestuurlijke uitleg. |
| De draagmoeder is verwant, heeft eerder gebaard en heeft vereiste toestemming | Deze feiten kunnen een deel van artikel 21 vervullen, maar vervangen geen medische beoordeling of commissietoestemming. | Verzamel bewijs van verwantschap en eerdere geboorte en dien vóór behandeling een aanvraag in via een geschikte aanbieder. |
| Wensouders bieden vergoeding of een bureau vraagt een matchingfee | Commercieel voordeel en betaalde bemiddeling zijn afzonderlijk verboden. | Noem een vergoeding niet “onkosten”; toets iedere betaling aan de huidige bekendmakingen. |
| De draagmoeder zou haar eigen eicel gebruiken | Artikel 22 verbiedt gebruik van de eicel van de draagmoeder. | Voer onder deze wet geen traditioneel draagmoederschap uit. |
| Een gehuwd paar van hetzelfde geslacht beroept zich op huwelijksgelijkheid | De huidige draagmoederschapsbepalingen gebruiken nog “man en vrouw”; het voorstel uit 2026 is geen wet. | Vraag actueel Thais juridisch advies en controleer wijziging en ingangsdatum in de Royal Gazette. |
Buitenlands recht en grensoverschrijdende gevolgen
Toestemming voor behandeling in Thailand lost niet alle vragen voor een internationaal gezin op. Het woonland van de wensouders kan eigen regels toepassen op ouderschap, nationaliteit door afstamming, registratie van een buitenlandse geboorte, paspoorten of noodreisdocumenten en erkenning van Thaise akten of rechterlijke beslissingen. Die regels kunnen genetische verwantschap, juridisch ouderschap, de persoon die is bevallen en de persoon op de geboorteakte van elkaar onderscheiden.
Vraag vóór de behandeling aan het bevoegde consulaat of een jurist in het land waar het kind zal wonen welke documenten en juridische stappen nodig zijn en of Thaise ouderschapsdocumenten worden aanvaard. Controleer vertaling, legalisatie of apostille bij de ontvangende autoriteit. Bevestig afzonderlijk de geboorteaangifte en rechtmatige uitreis uit Thailand. Geboorte in Thailand verleent niet automatisch de Thaise nationaliteit; een Thaise geboorteakte garandeert op zichzelf evenmin nationaliteit of toegang tot een ander land.
Bij buitenlandse aanvragers moet eerst de toelaatbaarheid onder Thais recht worden opgelost. Het reisplan voor het kind herstelt geen onrechtmatige of niet-goedgekeurde procedure, en een wetsvoorstel kan niet als geldend recht worden toegepast.
Wat te doen vóór ondertekening of betaling
Volg deze volgorde om het risico van onomkeerbare verplichtingen te beperken. Bewaar antwoorden schriftelijk en vertrouw niet alleen op mondelinge toezeggingen van een bureau of kliniek.
- Leg de basisgegevens vast: nationaliteit van beide aanvragers, burgerlijke staat en registratiedatum van het huwelijk, medische indicatie, verwantschap en bewijs van eerdere bevalling van de draagmoeder, partnerstatus en vereiste toestemming, en de geplande bron van iedere gameet.
- Vraag een onafhankelijke Thaise jurist de feiten te toetsen aan artikelen 21–28 van de ART-wet van 2015 en de actuele ministeriële en commissiebekendmakingen. Vraag schriftelijke uitleg bij een uitzondering voor een niet-verwante draagmoeder of een nationaliteitsvraag.
- Controleer de actuele certificering van de instelling en de kwalificaties van de arts rechtstreeks bij HSS of de bevoegde autoriteit; vertrouw niet op een logo, websiteclaim of oud certificaat.
- Vraag de actuele formulieren, de volledige documentenlijst en bevestiging wie de aanvraag indient. Controleer de vereiste vorm en taal van toestemmingen en de schriftelijke overeenkomst.
- Specificeer elke betaling en koppel die aan een concrete rechtsgrond. Wijs succesvergoedingen, betaalde matching en wervings- of reclameconstructies af tenzij een Thaise jurist schriftelijk een geldige grondslag bevestigt; een privécontract legaliseert geen verboden betaling.
- Verkrijg schriftelijke commissietoestemming voordat de procedure begint. Controleer of een nieuwe aanvraag nodig is als een goedgekeurde persoon of reproductiemateriaal wijzigt.
- Bevestig ouderschap, geboorteaangifte, nationaliteit, reisdocumenten en erkenning in het bestemmingsland afzonderlijk vóór de behandeling, niet pas na de geboorte.
Conclusie
Het voor deze gids geïdentificeerde kader is een strikt gereguleerd niet-commercieel model onder de ART-wet van 2015, geen algemene markt voor draagmoederschap. Toelating van de aanvragers, status van de draagmoeder, toegestane genetische methode, commissietoestemming, instellingsnormen, kosten en verboden op bemiddeling en reclame moeten gezamenlijk worden gecontroleerd. Commercieel draagmoederschap, gebruik van de eigen eicel van de draagmoeder, betaalde bemiddeling en reclame worden niet rechtmatig door toestemming of door een betaling “onkosten” te noemen.
Secundaire juridische updates beschrijven de hervorming van 2026 als een voorstel, maar ik heb de actuele status niet zelfstandig bevestigd via een officieel wetgevingsregister. De wet van 2015 is het laatst vastgestelde kader dat in de bronnen is aangetroffen, geen officieel gecertificeerde uitspraak over het huidige recht.
Bronnen en verificatiebeperkingen
- Office of the Council of State — official law index entry for the 2015 ART Act — Officiële index van de leidende Thaise tekst, alleen als verwijzing; de volledige actuele pagina moet worden bevestigd.
- Unofficial English translation — Protection of a Child Born by Medically Assisted Reproductive Technology Act B.E. 2558 (2015) — Niet-officiële Engelse vertaling; de eigen disclaimer zegt dat de Thaise tekst leidend is.
- Thai Government Service Guide — application for permission for a surrogacy case — Officiële overheidsproceduregids voor toestemming per dossier en vereiste documenten.
- ThaiLawOnline — Surrogacy in Thailand: Laws for Foreign Couples — Secundaire analyse van het Thaise recht. De pagina vermeldt “Last reviewed: 5 September 2026”, maar beschrijft het recht ook per 18 oktober 2026; de datumaanduidingen spreken elkaar tegen. Geen officiële bevestiging van de wetgevingsstatus.
- Herrera & Partners — Thailand legal update: next step on the surrogacy bill (3 August 2026) — Secundaire juridische update van 3 augustus 2026; beschrijft een voorstel, geen geldende wet.
- Royal Thai Government — public consultation on the revised surrogacy bill (19 July 2026)— Officiële aankondiging die alleen de consultatieperiode (2–31 juli 2026) bevestigt, niet de latere wetgevingsstatus van het voorstel.
- LawPlayer — Thai-language transcription of the 2015 ART Act (page data stated as of 11 October 2026) — Transcriptie van de Thaise tekst door een derde; latere wijzigingen kunnen ontbreken en de bron is niet officieel.








