Draagmoederschap in de Verenigde Staten: legaliteit, beperkingen en vergoedingsmodellen
Het korte antwoord
In de Verenigde Staten bestaat geen landelijk, eenduidig “ja” of “nee” voor draagmoederschap. Er is geen overkoepelende federale wet die overeenkomsten met een draagmoeder regelt. Of een overeenkomst mag worden gesloten, afdwingbaar is, welke betalingen zijn toegestaan en hoe juridisch ouderschap wordt vastgesteld, hangt af van wetgeving van de afzonderlijke staten, rechterlijke uitspraken en regelgeving. Een model dat in de ene staat werkt, kan elders beperkt of juridisch onzeker zijn.
De praktische vraag is daarom niet alleen of draagmoederschap “legaal is in Amerika”. Het gaat erom of juist dit model, met deze deelnemers, deze betalingsstructuur en deze voortplantingsmethode, volgens het recht van de betrokken staat of staten is toegestaan en afdwingbaar. De voorbeelden hieronder illustreren het kader, maar vormen geen volledige analyse van alle vijftig staten en garanderen niet dat een bepaald programma beschikbaar is.
Wie stelt de regels vast?
Het recht van de staten is het uitgangspunt. De American Society for Reproductive Medicine (ASRM) beschrijft het Amerikaanse landschap als een combinatie van staatswetten, rechterlijke uitspraken en regelgeving: sommige staten regelen overeenkomsten met een gestationele draagmoeder uitdrukkelijk, andere hebben geen duidelijke specifieke wet en sommige maken bepaalde overeenkomsten nietig of niet-afdwingbaar. De wetgeving verandert; een verouderde statenkaart of reclame van een bureau bewijst dus niet wat de actuele regel is.
Houd vier soorten regels uit elkaar. Een wet wordt door de wetgever aangenomen en kan een ingangsdatum en gedetailleerde voorwaarden bevatten. Een rechterlijke uitspraak legt de wet uit en is mogelijk alleen binnen een bepaalde rechtsmacht bindend. Bestuursrechtelijke regels gaan over gedelegeerde taken, zoals vergunningverlening. Kliniekprotocollen en professionele aanbevelingen kunnen belangrijk zijn voor behandeling en veiligheid, maar maken een overeenkomst niet zelfstandig afdwingbaar en bepalen niet automatisch het juridisch ouderschap. Federaal recht kan verwante kwesties beïnvloeden, maar vervangt de beoordeling van de overeenkomst volgens het recht van de staat niet.
Gestationeel en traditioneel draagmoederschap zijn niet hetzelfde
Bij gestationeel draagmoederschap wordt een via in-vitrofertilisatie gemaakt embryo overgebracht naar een draagmoeder die de eicel niet heeft geleverd. Het embryo kan gameten van een of beide wensouders, donoren of een wettelijk toegestane combinatie gebruiken. Bij traditioneel of genetisch draagmoederschap levert de draagmoeder haar eigen eicel en is zij genetisch verwant aan het kind. Dat verschil kan de beoordeling van het ouderschap en de juridische route na de geboorte veranderen.
Veel moderne wetten zien specifiek op overeenkomsten met een gestationele draagmoeder en regelen traditioneel draagmoederschap niet automatisch. Een staat kan het ene model reguleren, het andere beperken of vragen overlaten aan algemene regels over ouderschap of adoptie. Pas een wet over gestationeel draagmoederschap niet toe op een genetische regeling zonder de definities en reikwijdte te controleren. De conceptiemethode, genetische banden en precieze overeenkomst zijn van belang.
Praktische voorbeelden van staatsregels
De volgende voorbeelden laten zien waarom één landelijk etiket misleidend is. Elke rij beschrijft een specifiek wettelijk kenmerk, niet een volledig oordeel over iedere denkbare situatie. Controleer vóór gebruik de actuele wettekst, wijzigingen, rechterlijke uitleg en afzonderlijke regels over toelating en ouderschap.
| Voorbeeldstaat | Geïllustreerde regel | Praktisch gevolg |
|---|---|---|
| Californië | Family Code § 7962 stelt formele eisen aan een schriftelijke overeenkomst, waaronder partijen, herkomst van gameten en medische kosten. | Controleer het volledige wettelijke kader; één artikel beantwoordt niet alle vragen over toelating, vergoeding en ouderschap. |
| New York | De Child-Parent Security Act, van kracht sinds 15 februari 2021, staat gereguleerd gestationeel draagmoederschap en vergoeding onder waarborgen toe. | Controleer woonplaats of geboorteplaats, verblijfsvoorwaarden, afzonderlijke advocaten en vergunning van het programma. |
| Texas | Family Code hoofdstuk 160, subhoofdstuk I vereist rechterlijke validatie; zonder die validatie is de overeenkomst niet-afdwingbaar. | Rechterlijke termijnen, verblijf, medisch bewijs, screening en stappen na de geboorte zijn van belang. |
| Louisiana | De beperkte wettelijke route vereist een gehuwd paar met eigen gameten en voorafgaande rechterlijke goedkeuring; betaalde contracten zijn nietig. | Ga er niet van uit dat een voor een andere staat opgesteld contract of betalingsmodel wordt erkend. |
| Florida | § 742.15 stelt eisen aan huwelijk, leeftijd en medische reden, beperkt betalingen tot bepaalde kosten en bevat een beperking uit 2026. | Controleer de status van alle partijen en de actuele definitie in het recht van Florida. |
| Nebraska | § 25-21,200 verklaart een gedefinieerde categorie betaalde overeenkomsten nietig en niet-afdwingbaar. | Lees de wettelijke definitie zorgvuldig; zij lost niet automatisch elke altruïstische of gestationele regeling op. |
Hoe de juridische status van een staat te lezen
Voor een eerste beoordeling kunnen enkele brede patronen worden onderscheiden: een uitdrukkelijke wettelijke route met waarborgen; een kader dat deels op rechtspraak of algemene afstammingsregels berust; het ontbreken van een duidelijke specifieke wet of juridische onzekerheid; of een verbod dan wel beperking van bepaalde overeenkomsten of betalingen. Dit zijn praktische categorieën, geen officiële landelijke classificatie. Een staat kan gestationeel draagmoederschap toestaan maar strikte eisen aan deelnemers stellen, of ouderschap erkennen en tegelijk de vergoeding beperken.
“Niet uitdrukkelijk verboden” betekent niet “goedgekeurd”, en het aanbod van een kliniek bewijst niet dat een overeenkomst afdwingbaar is. Omgekeerd beantwoordt een beperking van betaalde overeenkomsten niet automatisch elke vraag over een onbetaalde regeling. Controleer vóór een conclusie de precieze wettelijke definitie, de omstandigheden van de partijen en toepasselijke rechterlijke uitspraken.
Commerciële, betaalde en altruïstische modellen
De termen “commercieel” en “altruïstisch” worden niet in iedere wet hetzelfde gebruikt. In dit artikel betekent een betaalde regeling dat de draagmoeder meer ontvangt dan vergoeding van toegestane werkelijke kosten. Bij een altruïstische regeling ontbreekt die aanvullende vergoeding doorgaans, maar kunnen, als de wet dat toestaat, medische rekeningen, verzekering, reizen, inkomensverlies of juridische kosten worden betaald. Staten kunnen dezelfde betaling anders kwalificeren; sommige wetten onderscheiden uitdrukkelijk vergoeding en redelijke kosten.
Er bestaat geen landelijke regel dat alle betaalde draagmoederschap is toegestaan of dat alle betalingen verboden zijn. New York beschermt uitdrukkelijk het recht van een gestationele draagmoeder op vergoeding, onder wettelijke waarborgen; het geld moet bij een onafhankelijke escrow-agent worden aangehouden. Louisiana verklaart betaalde gestationele overeenkomsten in de staat nietig en niet-afdwingbaar, terwijl Florida alleen bepaalde redelijke kosten toestaat. De wet van Nebraska verklaart een omschreven categorie betaalde draagmoederschapsovereenkomsten nietig en niet-afdwingbaar. De precieze omschrijving van betalingen is dus belangrijk: vergoeding mag niet zonder feitelijke en juridische grondslag als “kosten” worden aangeduid.
Bureau- en kliniekkosten zijn niet hetzelfde als de vergoeding aan de draagmoeder. De rechtmatigheid, vergunningen, fiscale behandeling en openbaarmakingsplichten van zulke diensten zijn afzonderlijke vragen. Een beperking op de vergoeding aan de draagmoeder bepaalt op zichzelf niet de regels voor elke professionele dienst of uitgave.
Californië en New York: wettelijke routes met waarborgen
Artikel 7962 van de California Family Code stelt eisen aan een schriftelijke overeenkomst voor geassisteerde voortplanting met een gestationele draagmoeder. Daaronder vallen de datum van de overeenkomst, de identiteit van de wensouders, de herkomst van de gameten en de dekking van medische kosten. De omliggende bepalingen moeten in samenhang worden gelezen. Dit is een voorbeeld van een formeel wettelijk kader, maar één kort wetsfragment geeft geen volledig antwoord over toelating, betalingen, ouderschap of de juiste gerechtelijke procedure.
De Child-Parent Security Act van de staat New York trad op 15 februari 2021 in werking en staat draagmoederschap met een draagmoeder die geen eigen eicel levert toe onder wettelijke voorwaarden. De wet beschermt draagmoeders, vereist onafhankelijke juridische bijstand voor de partijen, staat vergoeding onder wettelijke waarborgen toe en verplicht bemiddelingsorganisaties een staatsvergunning te hebben. Volgens het New Yorkse ministerie van Volksgezondheid gelden deze beschermingen wanneer de draagmoeder in New York woont en/of daar bevalt. § 581-402 van de Family Court Act vereist afzonderlijk dat de draagmoeder Amerikaans staatsburger of lawful permanent resident is en dat ten minste één wensouder ook een van die statussen heeft. De voorwaarde van zes maanden woonplaats in New York geldt afhankelijk van de situatie: de draagmoeder moet er ten minste zes maanden wonen als geen van de wensouders er al zes maanden woont; als de draagmoeder er nog geen zes maanden woont, moet ten minste één wensouder die termijn halen. ‘Lawful permanent resident’ is een Amerikaanse immigratiestatus, geen status die de staat New York verleent. Controleer alle wettelijke voorwaarden aan de hand van de concrete feiten.
Louisiana, Florida en Nebraska: belangrijke beperkingen
Louisiana kent een beperkte wettelijke route. Wensouders worden gedefinieerd als een gehuwd paar waarvan beide partners uitsluitend hun eigen gameten bijdragen; de schriftelijke overeenkomst moet aan de wettelijke eisen voldoen en vóór de embryotransfer door de rechter worden goedgekeurd. Een betaalde gestationele overeenkomst, of een overeenkomst die niet aan de wettelijke eisen voldoet, is in Louisiana nietig en niet-afdwingbaar, zelfs als zij in een andere staat is gesloten. De wet maakt ook bepaalde bepalingen die een zwangerschapsafbreking of reductie van meerdere foetussen eisen nietig en niet-afdwingbaar. Ga er niet van uit dat een programma dat voor een andere staat is ontworpen aan het recht van Louisiana voldoet.
§ 742.15 van de Florida Statutes vereist een schriftelijke, bindende overeenkomst voor draagmoederschap met een draagmoeder die geen eigen eicel levert. De draagmoeder moet ten minste 18 jaar oud zijn; het opdrachtgevende paar moet wettelijk getrouwd zijn en beiden moeten ten minste 18 jaar oud zijn. Een arts moet bovendien een wettelijk erkende medische reden vaststellen, zoals het onvermogen een zwangerschap uit te dragen of een specifiek gezondheidsrisico. De overeenkomst mag alleen redelijke kosten voor levensonderhoud, juridische bijstand, medische, psychologische en psychiatrische zorg omvatten die rechtstreeks verband houden met de prenatale periode, de bevalling en de periode daarna. De overeenkomst moet ook de afstamming regelen als geen van beide leden van het opdrachtgevende paar genetische ouder van het kind is; in dat geval moet de draagmoeder volgens de wet de ouderlijke rechten en verantwoordelijkheden op zich nemen. Door de wijziging van 2026 mag in Florida geen overeenkomst van dit type worden gesloten als een partij staatsburger of inwoner is van een ‘foreign country of concern’; een overeenkomst die in strijd met dit verbod wordt gesloten, is nietig en niet afdwingbaar. In de op 24 oktober 2026 gecontroleerde versie noemt § 286.101(1)(b) van de Florida Statutes de Volksrepubliek China, de Russische Federatie, de Islamitische Republiek Iran, de Democratische Volksrepubliek Korea, de Republiek Cuba, het Venezolaanse regime van Nicolás Maduro en de Syrische Arabische Republiek, met inbegrip van instanties of entiteiten die in belangrijke mate door een genoemd land of regime worden gecontroleerd. Controleer vóór ondertekening de actuele definitie en de toepassing ervan op elke partij.
Artikel 25-21,200 van de Nebraska Revised Statutes verklaart een daarin omschreven categorie “surrogate parenthood contracts” nietig en niet-afdwingbaar. De definitie verwijst naar vergoeding van een vrouw om een kind te dragen voor een man die niet haar echtgenoot is. De definitie is specifiek en mag niet worden uitgebreid tot een volledige conclusie over elke onbetaalde of gestationele regeling. Voor Nebraska moeten de wettelijke definitie en andere toepasselijke regels samen worden onderzocht.
Texas: rechterlijke validatie is doorslaggevend
Hoofdstuk 160, subhoofdstuk I, van de Texas Family Code bevat een wettelijke procedure voor gestationele overeenkomsten. De overeenkomst moet volgens die procedure door een rechter worden gevalideerd; een niet-gevalideerde overeenkomst is niet-afdwingbaar en het ouderschap wordt dan volgens de overige toepasselijke regels vastgesteld. De criteria omvatten bevoegdheids- en verblijfsvereisten, medisch bewijs dat de wensmoeder geen zwangerschap kan uitdragen of een onredelijk risico zou lopen, vrijwillig begrip van de overeenkomst door de partijen, een eerdere zwangerschap en bevalling van de beoogde draagmoeder en een regeling voor zwangerschapsgerelateerde zorgkosten. Tenzij de rechter daarvan afziet, is ook een onderzoek naar de thuissituatie van de wensouders vereist. De rechter behoudt de wettelijke beoordelingsruimte.
Dit is geen formaliteit die veilig kan worden uitgesteld tot na de embryotransfer of geboorte. Texas illustreert een algemeen beginsel: een ondertekend document garandeert op zichzelf niet het verwachte juridische resultaat. De termijnen voor het verzoek, de rechterlijke validatie, de transfer en meldingen of beslissingen na de geboorte moeten aan de hand van de actuele wet en lokale procedure worden gecontroleerd.
Wat een verbod of niet-afdwingbare overeenkomst kan betekenen
Als een wet een overeenkomst nietig of niet-afdwingbaar verklaart, kunnen partijen moeite hebben betalingsbeloften af te dwingen, op een ouderschapsclausule te vertrouwen of de beoogde administratieve route te gebruiken. De gevolgen verschillen per staat. Een rechter moet het ouderschap mogelijk volgens andere regels vaststellen; adoptie of aanvullende procedures kunnen nodig zijn; of een betalingsclausule kan mislukken terwijl andere onderdelen van de overeenkomst afzonderlijk worden beoordeeld. Beloof geen specifiek gevolg zonder de wettelijke rechtsmiddelen en bindende rechtspraak te controleren.
“Verboden” betekent ook niet automatisch dat iedere deelnemer een strafbaar feit heeft gepleegd. Strafrechtelijke, civielrechtelijke, contractuele, vergunningstechnische en ouderschapsgevolgen zijn verschillende vragen. Controleer welk gedrag de wet bestrijkt, wie eraan gebonden is, de territoriale reikwijdte en het voorgeschreven rechtsgevolg. Is de bepaling onduidelijk, beschrijf dan de onzekerheid en vraag een staatsspecifiek juridisch advies in plaats van er een absoluut verbod van te maken.
Welk staatsrecht is van toepassing?
Niet alleen de plaats waar de overeenkomst wordt ondertekend is relevant. Controleer de woonplaats van de draagmoeder en wensouders, de locatie van de kliniek en embryotransfer, de verwachte geboorteplaats, de bevoegdheid van de rechter, een rechtskeuzebeding en eventuele openbare-orderegels. Een rechtskeuzebeding garandeert niet dat een andere staat de overeenkomst of het daaruit voortvloeiende ouderschap erkent.
De voorbeelden laten zien waarom het etiket “draagmoederschapsvriendelijke staat” niet genoeg is. Louisiana regelt uitdrukkelijk bepaalde overeenkomsten die elders zijn gesloten; New York koppelt bescherming aan de woonplaats van de draagmoeder en/of de bevalling in de staat; Florida past sinds 2026 een bijzondere beperking toe die samenhangt met de gedefinieerde status van een buitenlands land. Dit zijn verschillende territoriale en persoonlijke regels. Een plan met meerdere staten of landen vereist analyse van elke daadwerkelijke verbinding, niet alleen zoeken naar de meest permissieve wet.
Toestemming voor draagmoederschap is niet hetzelfde als ouderschap
Er moeten minstens vier afzonderlijke vragen worden beantwoord: mogen partijen deze regeling aangaan; is de overeenkomst afdwingbaar; wie is volgens het staatsrecht de juridische ouder; en welke documenten of rechterlijke beslissingen worden aanvaard door de burgerlijke stand en andere betrokken rechtsgebieden? Een staat kan draagmoederschap toestaan, maar toch een rechterlijk bevel, een indiening na de geboorte, adoptie of aanvullend bewijs verlangen om ouderschap te erkennen. De geboorteakte toont een geregistreerde status, maar vervangt niet de analyse van de juridische grondslag daarvan.
In Texas is de wettelijke route naar ouderschap bijvoorbeeld gekoppeld aan een gevalideerde overeenkomst en een gerechtelijke procedure. New York biedt routes onder de Child-Parent Security Act, maar alleen wanneer aan de toepasselijke voorwaarden is voldaan. Geen van beide voorbeelden rechtvaardigt de belofte dat wensouders automatisch op een geboorteakte worden vermeld, ongeacht waar het kind wordt geboren. Nationaliteit, immigratie, paspoort en erkenning in het buitenland zijn afzonderlijke onderwerpen en vallen buiten dit overzicht van staatsrecht.
Toestemming en medische autonomie van de draagmoeder
Een draagmoederschapsovereenkomst mag niet worden gezien als de aankoop van controle over het lichaam van een ander. Staatswetten en professionele aanbevelingen kunnen de geïnformeerde toestemming en medische beslissingsvrijheid van de draagmoeder beschermen. Florida vereist dat de draagmoeder de enige bron van toestemming is voor klinische ingrepen en het beheer van de zwangerschap; Texas verbiedt dat de overeenkomst haar beslissingen ter bescherming van haar gezondheid of die van een embryo beperkt. New York beschermt beslissingen over gezondheid en zwangerschap via een wettelijke Bill of Rights. Louisiana maakt bepaalde clausules die zwangerschapsafbreking of foetale reductie eisen nietig en niet-afdwingbaar.
Deze regels zijn niet onderling uitwisselbaar en moeten binnen hun eigen wettelijke context worden gelezen. De overeenkomst mag geen bepaalde zwangerschapsuitkomst garanderen en mag niet aannemen dat wensouders, een bureau of een kliniek rechtmatige medische beslissingen van de draagmoeder kunnen overrulen. Juridisch advies moet de regels over toestemming, vertrouwelijkheid, zwangerschapsverlies, afbreking, reductie, geschillen rond een handicap en kostenverdeling bij beëindiging controleren.
Vóór behandeling: overeenkomst en waarborgen
Vóór iedere embryotransfer moeten de exacte wettelijke route en de volgorde van stappen worden bevestigd. Afhankelijk van de staat kunnen nodig zijn: een schriftelijke overeenkomst die vóór behandeling is ondertekend; afzonderlijke onafhankelijke advocaten voor draagmoeder en wensouders; medische en psychosociale screening; informatie en geïnformeerde toestemming; een plan voor verzekering en zwangerschapskosten; een escrowrekening voor toegestane vergoeding; deelname of toestemming van de echtgenoot waar vereist; en rechterlijke goedkeuring of een zitting vóór de transfer. Dit zijn controlepunten, geen universele eisen voor elke staat.
De overeenkomst moet medische kosten, uitsluitingen van verzekeringsdekking, toegestaan inkomensverlies en reiskosten, escrowbeheer, juridische kosten, zwangerschapsrisico’s, communicatie en vertrouwelijkheid en de stappen voor vaststelling van ouderschap verdelen. Zij moet ook regelen wat er gebeurt als de behandeling niet doorgaat, geen zwangerschap ontstaat, een zwangerschap eindigt, een partij overlijdt of uit elkaar gaat, een genetische uitslag afwijkt van de verwachting of een geschil ontstaat. Elke clausule moet aan de toepasselijke wet worden getoetst; een handtekening kan een dwingende regel of de beschermde medische autonomie van de draagmoeder niet opzijzetten.
Bureaus en klinieken vervangen geen juridische analyse
Vergunningverlening en toezicht op bemiddelingsorganisaties, medische aanbieders, escrow-agenten en andere tussenpersonen verschillen per staat. New York vereist bijvoorbeeld een vergunning van het ministerie van Volksgezondheid voor organisaties die gestationeel draagmoederschap begeleiden. Die eis geldt niet automatisch in alle staten. Een bewering van een bureau dat het een vergunning heeft, moet worden gecontroleerd bij de bevoegde autoriteit. Stel vast welke rechtspersoon voor welke activiteit, in welke staat en voor welke periode is vergund.
Een kliniek kan medische normen volgen zonder te kunnen garanderen dat de overeenkomst afdwingbaar is of een ouderschapsbevel wordt erkend. Professionele aanbevelingen, kliniekprotocollen en controle van het bureau zijn relevant, maar vervangen de wet en het juridisch advies over de concrete regeling niet. Controleer de rol van kliniek en bureau, de identiteit van contractspartijen, de bewaring van geld, welke betalingen terugbetaalbaar zijn en wie de gerechtelijke stukken indient.
Checklist vóór de keuze van een staat of ondertekening
Vraag voordat aanzienlijke bedragen worden betaald of behandeling begint een in de betrokken staat bevoegde advocaat om de volgende punten schriftelijk te bevestigen:
- Model: gestationeel of traditioneel; welke gameten worden gebruikt en of de wet deze methode omvat.
- Personen: leeftijd, burgerlijke staat, woonplaats en genetische band van draagmoeder en wensouders, plus nationaliteits- of verblijfsgegevens die een bijzondere beperking kunnen activeren.
- Geld: welke bedragen vergoeding zijn en welke werkelijke kosten, wat verboden is en of escrow-, verzekerings- of openbaarmakingsregels gelden.
- Tijdstip: of de overeenkomst vóór medische procedures moet worden ondertekend en of rechterlijke goedkeuring vóór embryotransfer nodig is.
- Ouderschap: welke aanvraag, uitspraak, erkenning of adoptie nodig is, wanneer die moet worden ingediend en welke instantie de geboorteakte afgeeft.
- Bescherming: onafhankelijke juridische bijstand, screening, geïnformeerde toestemming, medische autonomie, vertrouwelijkheid en beslissingen over de zwangerschap.
- Onvoorziene situaties: beëindiging vóór zwangerschap, zwangerschapsverlies, complicaties, meningsverschil, scheiding, overlijden, onverwachte genetische uitslag of extra zorgbehoefte van het kind.
- Geografie: of het recht van een andere staat of een ander land later relevant kan zijn voor erkenning, nationaliteit, immigratie of reizen.
Vraag om de exacte wetsartikelen, de controledatum, eventuele overgangsregels en actuele instructies van de rechtbank of bestuursinstantie. De advocaat moet wettekst onderscheiden van rechterlijke uitleg, bestuurlijke praktijk, kliniekbeleid en professionele aanbevelingen. Als een essentieel punt niet kan worden bevestigd, stel de transfer of betaling uit totdat de onzekerheid is opgelost.
Veilige vervolgstappen
De veiligste volgende stap is de staten met een daadwerkelijke band met de regeling te identificeren en vóór ondertekening of embryotransfer een actuele beoordeling van het recht van elke betrokken staat te verkrijgen. Kies geen staat alleen omdat een online lijst die “draagmoederschapsvriendelijk” noemt en neem niet aan dat een voor de ene staat opgesteld contract in een andere werkt. Laat het betalingsmodel, de toelatingseisen, de gerechtelijke procedure, het ouderschap en bijzondere nationaliteits- of verblijfsbeperkingen beoordelen.
Als het programma al is begonnen, bewaar dan de ondertekende overeenkomst, betalingsbewijzen, kliniekdocumenten, screeningsresultaten en gerechtelijke stukken. Vraag een advocaat welke termijnen nog lopen en welke herstelstappen mogelijk zijn; ga er niet van uit dat een gebrek met terugwerkende kracht kan worden hersteld. Voor een gezin met banden met meerdere staten of landen is zo nodig afzonderlijk advies nodig over erkenning van ouderschap, nationaliteit, immigratie en reizen met het kind.
Reikwijdte en controledatum
Het bevat geselecteerde voorbeelden en is geen uitputtende statenkaart, geen bevestiging dat een bepaald programma rechtmatig is en geen individueel juridisch advies. Wetten en ingangsdata kunnen veranderen; lokale rechterlijke praktijk kan de procedure beïnvloeden. Voordat op een conclusie wordt vertrouwd, moet een Amerikaanse advocaat die in elke betrokken staat bevoegd is het actuele recht en de feiten van het voorgestelde programma controleren.
Wettelijke en professionele bronnen
Professionele aanbevelingen zijn geen bindende wet; waar van toepassing zijn de wettekst en actuele wijzigingen leidend.
- S01 — ASRM — Gestational Carrier Policy in the United States (professional overview)
- S02 — California Family Code § 7962 (official state code)
- S03 — New York State Department of Health — The Child-Parent Security Act: Gestational Surrogacy
- S04 — Texas Family Code, Chapter 160 (official state code PDF)
- S05 — Louisiana Revised Statutes § 9:2720 (official state statute)
- S06 — Louisiana Revised Statutes § 9:2718.1 (official definitions)
- S07 — Louisiana Revised Statutes § 9:2720.5 (official state statute)
- S08 — Florida Statutes § 742.15, 2026 (official state statute)
- S09 — Nebraska Revised Statute § 25-21,200 (official state statute)
- S10 — New York Family Court Act § 581-402 (official state legislation)
- S11 — Florida Statutes § 286.101(1)(b), definition of “foreign country of concern” (official state statute)








