Grensoverschrijdende route

Redactionele illustratie van Griekse en Franse juridische dossiers, een kinddossier en de verbinding tussen twee rechtsstelsels.

Draagmoederschap Griekenland–Frankrijk: afstamming en kinddocumenten

Kort antwoord en reikwijdte

Op 25 oktober 2026 bestaat er geen enkele procedure die een Griekse geboorteakte automatisch omzet in een Franse afstammingsregistratie, de Franse nationaliteit en een recht om te reizen. Dit zijn samenhangende maar juridisch afzonderlijke kwesties. Eerst moet worden vastgesteld wat er in Griekenland is gebeurd: welke regels golden op de datum van de behandeling, wat de Griekse rechter heeft toegestaan of beslist en wie in de Griekse burgerlijke-standsakte als juridische ouder staat vermeld. Daarna kan de juiste Franse procedure worden gekozen. De Griekse akte is belangrijk bewijs, maar garandeert op zichzelf geen transcriptie in Frankrijk, erkenning van iedere wensouder, nationaliteit of afgifte van een paspoort.

Voor een nieuwe regeling zijn de Griekse regels in mei 2025 wezenlijk gewijzigd. Zowel de vrouw die de aanvraag doet als de draagmoeder moeten in Griekenland wonen; de aanvragende vrouw moet medisch niet in staat zijn een zwangerschap te dragen, en de rechterlijke toestemming moet vóór de embryotransfer zijn verleend en vóór de transfer onherroepelijk zijn. Onvermogen om een zwangerschap te dragen dat uitsluitend met geslacht verband houdt, geldt niet als medische onmogelijkheid. Is het kind al geboren, dan beantwoorden deze toelatingsvoorwaarden niet alle vragen: de bestaande Griekse beslissing en de afstamming moeten afzonderlijk aan het Franse erkenningsrecht worden getoetst. Documenten, data, woonplaats, genetische banden en de formulering van een beslissing kunnen de uitkomst veranderen.

Houd vijf juridische vragen uit elkaar

Er moeten minstens vijf vragen apart worden beoordeeld. Ten eerste: was draagmoederschap op de behandelingsdatum in Griekenland toegestaan en correct gemachtigd? Ten tweede: wie is na de geboorte volgens Grieks recht de juridische ouder, en is die status veranderd door een betwisting of procedurefout? Ten derde: kan Frankrijk de Griekse geboorteakte overschrijven of een Griekse rechterlijke beslissing over afstamming erkennen? Ten vierde: kan het kind de Franse nationaliteit door afstamming van een ouder verkrijgen wiens ouder-kindrelatie volgens Frans recht wordt erkend? Ten vijfde: welke identiteits-, paspoort-, uitreis- en inreisdocumenten zijn nodig voor de concrete reis? Een positief antwoord op één vraag beantwoordt de andere niet.

Dat een Grieks register een akte met de namen van wensouders heeft afgegeven, bewijst bijvoorbeeld niet dat Franse autoriteiten alle vermeldingen moeten overnemen. Omgekeerd betekent weigering van transcriptie niet noodzakelijk dat er geen andere erkenningsroute bestaat: erkenning van een buitenlandse beslissing, adoptie indien wettelijk mogelijk of een gerechtelijke procedure kunnen worden onderzocht. Ook de geboorteplaats alleen vestigt geen Franse nationaliteit. Het dossier moet daarom precies aangeven welk resultaat wordt gevraagd: Franse transcriptie, erkenning van een bestaande buitenlandse beslissing, vaststelling van afstamming, bewijs van nationaliteit of reisdocumenten. Ga er niet van uit dat één aanvraag alle vijf kwesties oplost.

Griekenland na 16 mei 2025: woonplaats en toegang

Artikel 46 van de Griekse wet 5197/2025, gepubliceerd in het Staatsblad, editie A’ 76 van 16 mei 2025, wijzigde artikel 1458 van het Griekse Burgerlijk Wetboek en verving artikel acht van wet 3089/2002. De nieuwe regel bepaalt dat artikelen 1458 en 1464 alleen gelden wanneer zowel de aanvragende vrouw als de draagmoeder hun woonplaats in Griekenland hebben. Dit is een woonplaatsvoorwaarde, geen regel die uitsluitend op nationaliteit berust. De Franse nationaliteit sluit iemand niet op zichzelf uit, maar iemand die in Frankrijk woont, mag niet aannemen dat een reis naar Griekenland voor behandeling aan de nieuwe eis voldoet. De wettekst gebruikt het begrip woonplaats en niet uitdrukkelijk «permanente woonplaats»; de juridische betekenis en het bewijs moeten naar Grieks recht worden beoordeeld.

De wetgevingsstukken leggen uit dat de wijziging de eis herstelde dat beide vrouwen in Griekenland wonen en de eerdere mogelijkheid wilde schrappen dat de woonplaats of het tijdelijke verblijf van slechts één van hen volstond. Oudere administratieve richtlijnen over woonplaats of tijdelijk verblijf onder het eerdere regime moeten aan de latere wet worden getoetst en mogen niet zonder beoordeling als voorrang hebbend worden beschouwd. Een Griekse advocaat moet bevestigen welk bewijs nu vereist is en welke ondergeschikte regels na de wijziging van 2025 nog gelden. Wie zijn gewone woonplaats in Frankrijk heeft, moet vóór betaling aan een kliniek, ondertekening van een overeenkomst of behandeling schriftelijk advies over de Griekse woonplaatsvoorwaarde inwinnen.

Artikel 46, lid 3, bepaalt uitdrukkelijk dat de nieuwe woonplaatsvoorwaarde niet geldt voor zaken die al ter zitting waren behandeld, maar waarvoor op het moment waarop de wet op 16 mei 2025 in werking trad nog geen onherroepelijke beslissing was gegeven. Deze beperkte overgangsregel betreft alleen de woonplaatsvoorwaarde; volgens de tekst ervan vervallen de overige vereisten van artikel 1458 niet, waaronder de eis dat de rechterlijke toestemming onherroepelijk wordt vóór de embryotransfer. Een Griekse advocaat moet de exacte zittings- en onherroepelijkheidsdata aan de hand van het dossier controleren.

Griekse toestemming: voorwaarden vooraf

Volgens het gewijzigde artikel 1458 is een schriftelijke overeenkomst zonder financieel voordeel nodig tussen de personen die een kind wensen en de vrouw die de zwangerschap draagt; als de draagmoeder gehuwd is, is ook toestemming van haar echtgenoot vereist. De overgebrachte bevruchte eicellen mogen niet van de draagmoeder afkomstig zijn, zodat de wettelijke vorm gestationeel en niet traditioneel draagmoederschap is. De aanvrager is een vrouw die een kind wenst en moet aantonen dat zij medisch niet in staat is een zwangerschap te dragen. De draagmoeder moet medisch geschikt zijn. Onvermogen om te dragen wegens geslacht is uitdrukkelijk geen medische onmogelijkheid in de zin van deze bepaling. Wie niet voldoet aan de eisen voor de aanvragende vrouw en de medische onmogelijkheid kan de huidige wettelijke route niet gebruiken; de concrete feiten en een eventuele constitutionele betwisting vereisen afzonderlijk Grieks advies. De Griekse parlementaire stukken bespreken ook toestemming van een partner wanneer de draagster een geregistreerd partnerschap heeft. Omdat het gewijzigde artikel 1458 uitdrukkelijk de echtgenoot noemt als de draagster getrouwd is, moet een Griekse advocaat de actuele toestemmingsregel en de wettelijke grondslag voor een geregistreerd partnerschap bevestigen.

De rechterlijke toestemming moet vóór de embryotransfer worden verkregen en volgens de wijziging van 2025 treedt zij pas in werking wanneer de beslissing onherroepelijk is. Bereidheid van een kliniek, een privéovereenkomst, een ingediend verzoek of een nog aanvechtbare beslissing vervangt die voorwaarde niet. Er mogen geen embryo’s worden overgebracht zolang een beroep of onzekerheid over onherroepelijkheid bestaat. De overeenkomst staat geen onbeperkte betaling toe: de wet verlangt dat geen financieel voordeel wordt verkregen; de toegestane kostenvergoeding moet aan de huidige Griekse regels worden getoetst. Bewaar het verzoekschrift, de volledige gemotiveerde beslissing, bewijs van onherroepelijkheid, de overeenkomst en toestemmingsbewijzen.

Afstamming in Griekenland na de geboorte

Artikel 1464 van het Griekse Burgerlijk Wetboek, ingevoerd door wet 3089/2002, bepaalt dat wanneer een kind door medisch geassisteerde voortplanting met een draagmoeder onder de voorwaarden van artikel 1458 wordt geboren, de vrouw die de rechterlijke toestemming kreeg als moeder wordt vermoed. De oorspronkelijke tekst staat ook toe dat de vermoedelijke moeder of de draagmoeder dit vermoeden binnen zes maanden na de geboorte aanvecht; de biologische band tussen het kind en de draagmoeder moet worden bewezen. Een onherroepelijke uitspraak die de betwisting toewijst, beschouwt de draagmoeder met terugwerkende kracht vanaf de geboorte als moeder. Omdat de Engelse vertaling van de wet uit 2002 geen actuele geconsolideerde Griekse wetstekst is, moet een Griekse advocaat de geldende tekst en de verhouding tot de wijzigingen van 2025 controleren voordat deze regel in een concrete zaak wordt gebruikt.

De doorslaggevende bewijsbron is niet alleen de geboorteaangifte van het ziekenhuis. Verkrijg de rechterlijke beslissing en controleer of dit de toestemming vóór de transfer is, of zij vóór de transfer onherroepelijk werd, of aan alle wettelijke voorwaarden is voldaan en of een latere betwisting of beslissing de afstamming heeft veranderd. Controleer dat de registerinschrijving de juridisch vastgestelde status correct weergeeft en dat namen, data en identificatiegegevens overeenkomen. Als voorafgaande toestemming ontbreekt, de woonplaatsvoorwaarde niet is nageleefd of documenten elkaar tegenspreken, mag de wensouderlijke afstamming niet automatisch geldig of ongeldig worden geacht. De gevolgen hangen af van het toepasselijke Griekse recht en de werkelijke procesgeschiedenis.

Frans recht verbiedt de overeenkomst, maar afstamming is een aparte vraag

Artikel 16-7 van het Franse Burgerlijk Wetboek verklaart iedere overeenkomst over voortplanting of zwangerschap voor een ander nietig. Dat verbod geldt nog steeds. Frankrijk valideert een draagmoederschapsovereenkomst dus niet enkel omdat zij in het buitenland is gesloten of in het geboorteland is toegestaan. Het verbod beantwoordt echter niet op zichzelf hoe Frankrijk moet omgaan met de burgerlijke staat van een kind die al in het buitenland is vastgesteld. Franse rechters maken onderscheid tussen de verboden overeenkomst en de identiteit van het kind en de juridische ouder-kindrelatie, die zijn privéleven en rechtszekerheid raken.

De praktische vraag is daarom niet «is draagmoederschap in Frankrijk toegestaan?»—de overeenkomst is verboden—maar welke buitenlandse akte of beslissing bestaat, wat zij juridisch vaststelt en welk Frans erkenningsmechanisme past. De Franse autoriteit kan de bewijskracht van een buitenlandse akte beoordelen op grond van artikel 47 van het Burgerlijk Wetboek. Een buitenlandse uitspraak die afstamming vaststelt, kan worden voorgelegd voor erkenning of exequatur volgens de regels voor buitenlandse uitspraken, waaronder artikel 509 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. Adoptie kan in een daarvoor geschikt geval ook worden onderzocht. Geen van deze routes is automatisch; de keuze hangt af van de Griekse documenten, de gezinssituatie, het belang van het kind en de gewenste juridische status.

Route 1: transcriptie van de Griekse geboorteakte aanvragen

Artikel 47 van het Franse Burgerlijk Wetboek bepaalt dat een buitenlandse akte van de burgerlijke stand die is opgesteld volgens de vormen van dat land bewijs oplevert, tenzij andere stukken, externe gegevens of kenmerken van de akte na noodzakelijke controles aantonen dat zij onregelmatig of vervalst is of dat de vermelde feiten niet overeenkomen met de werkelijkheid; die werkelijkheid wordt naar Frans recht beoordeeld. Een Franse burger kan dus transcriptie van de Griekse geboorteakte aanvragen, maar de Griekse akte alleen garandeert geen resultaat. De autoriteit kan een volledige kopie, ondersteunende documenten, de Griekse toestemming of uitspraak en aanvullende verificatie verlangen.

Bepaal vóór indiening of de Griekse akte alleen de geboorte registreert, of zij afstamming onder artikel 1464 weergeeft en of een rechterlijke beslissing nodig is om de juridische basis van de vermeldingen uit te leggen. Bevestig de bevoegde Franse dienst en de actuele eisen voor gewaarmerkte kopieën, vertalingen en legalisatie. Ga er niet van uit dat een apostille, vertaling of het EU-lidmaatschap van beide landen de inhoudelijke afstamming beslist: documentformaliteiten en erkenning van juridische gevolgen zijn verschillende kwesties. Bewaar het Griekse origineel, gewaarmerkte kopieën, bewijs van onherroepelijkheid van een beslissing en alle correspondentie met het register. Vraag bij weigering of opschorting om schriftelijke redenen en beoordeel de volgende procedurele stap in plaats van hetzelfde onvolledige dossier opnieuw in te dienen.

Route 2: erkenning of exequatur van een Griekse uitspraak

Als een Griekse rechter daadwerkelijk de ouder-kindrelatie heeft vastgesteld, kan erkenning of exequatur geschikter zijn dan alleen vertrouwen op de geboorteakte. Artikel 509 van het Franse Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering bepaalt dat buitenlandse rechterlijke uitspraken en akten die door buitenlandse openbare functionarissen zijn opgemaakt, in Frankrijk uitvoerbaar zijn op de wijze en in de gevallen die de wet bepaalt. De Franse rechter toetst de internationale regelmatigheid volgens de toepasselijke regels. Een uitspraak die alleen behandeling vóór embryotransfer toestond, mag niet automatisch worden beschreven als een uitspraak na de geboorte die afstamming vaststelt. Het dictum, de motivering, onherroepelijkheid en rechtsgevolgen onder Grieks recht moeten worden gelezen.

De Franse rechtspraak vermeldt ook dat buitenlandse beslissingen over de staat van personen in bepaalde gevallen in Frankrijk gevolgen kunnen hebben zonder voorafgaand exequatur en onafhankelijk daarvan in de Franse registers van de burgerlijke stand kunnen worden vermeld. De internationale regelmatigheid kan echter worden getoetst als de beslissing wordt betwist of een rechter wordt gevraagd daarover uitspraak te doen. Exequatur is dus niet altijd vereist; een advocaat moet de precieze Griekse beslissing en de gevraagde rechtsbescherming beoordelen voordat de procedure wordt gekozen.

In zijn beslissing van 2 oktober 2024 legde de Franse Cour de cassation uit dat een buitenlandse uitspraak die na draagmoederschap afstamming vaststelt, na exequatur wordt erkend als een uitspraak over afstamming en de gevolgen heeft die volgens het op elk gevolg toepasselijke recht aan die status verbonden zijn; zij wordt niet automatisch in adoptie omgezet. Op 14 november 2024 bevestigde de rechter dat het ontbreken van een biologische band tussen het kind en de wensouder op zichzelf geen beletsel voor exequatur is. Deze uitspraken garanderen echter niet de erkenning van elk buitenlands document. De rechter moet de betrokkenen bij het ouderschapsproject kunnen identificeren en uit de motivering of gelijkwaardige documenten kunnen nagaan of de partijen, vooral de draagmoeder, instemden met de overeenkomst en de gevolgen ervan voor ouderlijke rechten. Bevoegdheid van de buitenlandse rechter, onherroepelijkheid, procesgeschiedenis en mogelijke fraude moeten per zaak worden beoordeeld.

Niet-biologische wensouder en grenzen van het EHRM-advies

Het advies van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens van 10 april 2019 betrof een specifieke situatie: een kind geboren in het buitenland via gestationeel draagmoederschap, verwekt met gameten van de wensvader en een donor, waarbij de juridische afstamming met de wensvader nationaal was erkend. Het Hof stelde dat het recht van het kind op privéleven vereist dat er een mogelijkheid bestaat om de juridische ouder-kindrelatie met de wensmoeder te erkennen die in de buitenlandse akte als juridische moeder staat vermeld. Het Hof zei ook dat de staat de buitenlandse geboorteakte niet noodzakelijk hoeft over te schrijven, omdat adoptie of een andere methode erkenning kan bieden. Het advies schrijft geen transcriptie van elke buitenlandse draagmoederschapsakte voor; de oorspronkelijke feiten mogen niet zonder uitleg naar alle gezinssituaties worden uitgebreid.

De Franse uitspraken uit 2024 ontwikkelden de nationale rechtspraak verder: het ontbreken van een genetische band is op zichzelf geen onoverkomelijk obstakel voor erkenning van afstamming die bij buitenlandse uitspraak is vastgesteld. Waarborgen over identiteit van betrokkenen en toestemming blijven noodzakelijk. Bij een niet-biologische wensmoeder, twee wensouders zonder genetische band, één wensouder of een ander Grieks document moet de analyse aansluiten bij het concrete instrument en de gezinssituatie. Het EHRM-advies garandeert op zichzelf geen transcriptie. Als directe transcriptie wordt betwist, moet juridisch advies de akteroute, erkenning van de buitenlandse uitspraak en adoptievoorwaarden vergelijken en de juridische gevolgen en procesrisico’s van elke route uitleggen.

Documenten die u verzamelt vóór de keuze van de Franse route

Maak één geïndexeerd dossier. Bewaar Griekse originelen en gewaarmerkte kopieën; namen en data moeten overeenkomen. Wijzig of dateer documenten niet met terugwerkende kracht.

  • De volledige Griekse geboorteakte of een uittreksel uit de burgerlijke stand, met eventuele registerverklaring over de vermeldingen van ouders.
  • De volledige gemotiveerde Griekse rechterlijke beslissing, bewijs van betekening indien relevant en een officieel certificaat of betrouwbaar bewijs dat zij vóór embryotransfer onherroepelijk werd.
  • De schriftelijke overeenkomst, toestemming van de draagmoeder en zo nodig haar echtgenoot; bewijs van vrijwillige, geïnformeerde toestemming en afgesproken financiële voorwaarden.
  • Bewijs van woonplaats in Griekenland van de aanvrager en draagmoeder op het juridisch relevante moment, plus medische stukken en bewijsstukken die daadwerkelijk bij de Griekse rechter zijn ingediend.
  • Ziekenhuisstukken over de geboorte en latere Griekse uitspraken, beroepen, betwistingen of gewijzigde registerakten die de afstamming beïnvloeden.
  • Identiteits- en nationaliteitsdocumenten van iedere wensouder, de draagmoeder en het kind; bewijs van genetische band alleen als dat relevant en rechtmatig gevraagd is.
  • Gecertificeerde vertalingen en eventuele legalisatie die de specifieke Franse dienst of rechtbank verlangt; vraag vooraf welke vorm wordt geaccepteerd.
  • Alle aanvragen, ontvangstbewijzen, beslissingen en correspondentie van het Franse consulaat, de burgerlijke-standdienst, het openbaar ministerie of de rechtbank.

Aanbevolen volgorde

Deze volgorde voorkomt dat het tijdschema van kliniek of reis de juridische analyse bepaalt. Is het kind al geboren, begin dan bij stap 2–4 en behandel dringende document- of reisproblemen parallel.

  1. Vraag vóór nieuwe behandeling schriftelijk Grieks advies over woonplaats van beide vrouwen, medische voorwaarden, overeenkomst zonder financieel voordeel, rechterlijke bevoegdheid en onherroepelijkheid.
  2. Maak een tijdlijn: woonplaats, overeenkomst, gerechtelijk verzoek, beslissing, onherroepelijkheid, embryotransfer, geboorteaangifte, betwistingen en Franse aanvragen.
  3. Laat de Griekse advocaat de huidige afstamming bevestigen en verkrijg het volledige gerechtelijke en registerdossier, niet alleen een korte verklaring.
  4. Laat de Franse advocaat de juiste route bepalen: transcriptie van de akte, erkenning/exequatur van een afstammingsuitspraak of beoordeling van adoptie.
  5. Bevestig schriftelijk de bevoegde Franse autoriteit en eisen voor vertalingen, gewaarmerkte kopieën en legalisatie.
  6. Dien de gekozen aanvraag in met tijdlijn, stukkenlijst en uitleg van de Griekse rechtsgrond; bewaar bewijs van indiening en verzoeken om aanvullend bewijs.
  7. Neem geen onomkeerbare reisbeslissingen voordat de bevoegde autoriteiten de juridische identiteit van het kind, de nationaliteitsroute en het geaccepteerde reisdocument hebben bevestigd.

Franse nationaliteit is een afzonderlijke beoordeling

Artikel 18 van het Franse Burgerlijk Wetboek bepaalt dat een kind Frans is als ten minste één ouder Frans is. Artikel 20-1 bepaalt dat afstamming alleen gevolgen heeft voor de nationaliteit als zij tijdens de minderjarigheid wordt vastgesteld. Bij draagmoederschap is de kernvraag of de ouder-kindrelatie met de Franse ouder op een door Frans recht erkende manier is vastgesteld. Buitenlandse geboorteakte, genetische band, Griekse rechterlijke toestemming en Franse erkenning zijn verschillende bewijselementen en mogen niet zonder juridische analyse als uitwisselbaar worden beschouwd.

Als de afstamming wordt erkend, kan nationaliteit uit afstamming volgen, maar een paspoort of nationaliteitscertificaat is een administratief document met eigen bewijsvereisten. Als Frankrijk slechts één ouder erkent, mag niet worden aangenomen dat de tweede wensouder automatisch dezelfde status krijgt. Vraag bij de bevoegde Franse consulaire of nationaliteitsdienst welke voorlopige bewijzen en procedures beschikbaar zijn zolang erkenning loopt. Bewaar de tijdlijn, omdat artikel 20-1 de minderjarigheid relevant maakt. Beloof geen automatische nationaliteit alleen omdat een wensouder een Frans paspoort heeft of het kind in Griekenland is geboren.

Reis en terugkeer naar Frankrijk: een geboorteakte is geen paspoort

Een Griekse geboorteakte is op zichzelf geen reisdocument. Bepaal vóór vertrek welk paspoort of noodreisdocument het kind rechtmatig kan krijgen, welke autoriteit het mag afgeven en welk bewijs van afstamming en toestemming nodig is. De nationaliteit kan betwist zijn of nog niet zijn gedocumenteerd terwijl Franse transcriptie of erkenning loopt. Luchtvaartmaatschappijen, grensautoriteiten en consulaten kunnen verschillende documenten controleren; alleen een geboorteakte is mogelijk niet genoeg om aan boord te gaan of een grens te passeren.

Vraag schriftelijke instructies aan de Franse consulaire dienst in Griekenland en de relevante Griekse burgerlijke-stand- of grensautoriteit op basis van het concrete dossier. Controleer of beide wensouders moeten verschijnen, of toestemming van de draagmoeder of een rechterlijke beslissing nodig is en hoe verschillen tussen Griekse en Franse ouderregistraties worden behandeld. Meld dringende medische of beschermingssituaties onmiddellijk aan advocaat en consulaat en vraag naar rechtmatige spoedprocedures. Probeer het documentprobleem niet op te lossen met onjuiste informatie over afstamming, door een niet-erkende ouder als juridisch vastgesteld voor te stellen of door een document voor een andere status te gebruiken. Bewaar aanvragen en schriftelijke antwoorden bij de documenten van het kind.

Bij weigering, vertraging of betwisting

Vraag bij weigering van transcriptie van de Griekse akte om de formele beslissing, exacte redenen, het standpunt van de autoriteit over artikel 47 en de beroepstermijn en -route. De weigering kan gaan over betrouwbaarheid van de akte, bewijs van afstamming, gevolgen van de Griekse beslissing of een procedurefout; het rechtsmiddel hangt af van de reden. Bij een buitenlandse uitspraak moet de advocaat erkenning of exequatur beoordelen, waaronder of de uitspraak daadwerkelijk afstamming vaststelt en of toestemming van betrokkenen is gedocumenteerd. Adoptie is alleen te overwegen als de Franse voorwaarden zijn vervuld en zij in het belang van het kind is.

Als de Griekse procedure zelf wordt betwist, bewaar dan het volledige gerechtelijke en registerdossier en vraag lokaal advies over betwisting, correctie of een declaratoire procedure. Ga er niet van uit dat een Franse erkenningsprocedure het ontbreken van Griekse toestemming vóór embryotransfer kan herstellen of een Griekse status kan creëren die nooit bestond. Omgekeerd sluit een procedureprobleem niet automatisch elke Franse beschermingsroute voor het kind uit. De advocaat moet iedere weigering aan de rechtsgrond koppelen, een beroep of nieuwe aanvraag bepalen en termijnen berekenen vanaf de werkelijke datum van betekening. Bij tegenstrijdige documenten uit beide landen is een gecoördineerde strategie nodig, geen onverenigbare verklaringen in elk land.

Beslismatrix: welke kwestie eerst?

Dit is een hulpmiddel voor eerste beoordeling, geen voorspelling van de uitkomst.

  • Nieuwe regeling gepland terwijl de wensmoeder in Frankrijk woont: stop de stappen totdat woonplaats van beide vrouwen en de Griekse medische voorwaarden zijn gecontroleerd.
  • Een Griekse zaak was op 16 mei 2025 al ter zitting behandeld, maar op die datum was nog geen onherroepelijke beslissing gegeven: controleer of artikel 46, lid 3, voor die zaak alleen de nieuwe woonplaatsvoorwaarde buiten toepassing laat; de overige vereisten van artikel 1458 blijven relevant.
  • Het kind is geboren en de Griekse akte noemt wensouders: controleer eerst de Griekse beslissing en huidige afstamming, beoordeel daarna transcriptie onder artikel 47 van het Franse Burgerlijk Wetboek.
  • Een Griekse uitspraak stelt afstamming uitdrukkelijk vast: beoordeel erkenning of exequatur in Frankrijk, inclusief toestemmingswaarborgen en onherroepelijkheid.
  • De wensouder heeft geen genetische band met het kind: dat is op zichzelf niet doorslaggevend; onderzoek de Franse uitspraken uit 2024 en toestemmingsbewijs, maar beloof geen erkenning.
  • Nationaliteit of reisdocumenten zijn dringend: behandel nationaliteit en reizen als afzonderlijke trajecten terwijl afstamming wordt onderzocht.

Veilige vervolgstappen

De nuttigste stap is een gecoördineerde beoordeling van het Griekse dossier en de Franse erkenningsroute, niet een algemene uitspraak dat «Griekenland draagmoederschap toestaat» of «Frankrijk het verbiedt». De Griekse advocaat moet het recht bevestigen dat gold op de data van gerechtelijk verzoek, toestemming, embryotransfer en geboorte; de woonplaats van beide vrouwen; onherroepelijkheid; de actuele tekst van artikel 1464; en latere procedures die afstamming hebben gewijzigd. De Franse advocaat moet de procedure, bevoegde autoriteit, bewijsmaatstaf, rechtsmiddelen en termijnen bepalen. Ontbrekende feiten moeten als onbekend worden aangeduid, niet door gevolgtrekkingen worden ingevuld.

Laat een jurist in elk geval de volgende punten bevestigen: de precieze betekenis en het bewijs van woonplaats na wet 5197/2025; de mogelijke voortduring van een administratieve regeling uit 2022 na de wijziging; de overgangsuitzondering; de volledige Griekse beslissing en registerakte; de geschiktheid daarvan voor Franse transcriptie of exequatur; en de concrete route naar nationaliteit en reisdocumenten van het kind. Het moet ongepubliceerd en noindex blijven totdat bevoegde deskundigen in beide rechtsstelsels de bronnen en zaakgebonden voorbehouden hebben gecontroleerd.

Bronnen en juridische teksten

Laatst bijgewerkt:

Auteur: Khachatrian Razmik, LL.M.

Internationale juridische diensten voor draagmoederschap en afstamming — LEX SURROGACY van Lex Agency · Auteursprofiel · Redactionele richtlijnen