Israël · Medische en donorvoorwaarden

Map voor controle van toestemming en een pen op een bureau; achter glas staat een ongemarkeerde microscoop in een klinisch laboratorium.
Redactionele illustratie; toont geen echte kliniek, persoon, autoriteit of geverifieerde instelling.

Draagmoederschap in Israël: medische eisen en regels voor donorgameten

Israël: medische eisen aan de draagmoederkandidaat, donor-eicellen en sperma, de toets van de goedkeuringscommissie en de richtlijn van het ministerie.

Kort antwoord: bepaal welk soort eis geldt

Het Israëlische draagmoederschapsproces kent verschillende lagen regels. De Wet op overeenkomsten voor het dragen van een embryo uit 5756-1996 regelt de goedkeuring van de overeenkomst. De actuele informatiepagina van het ministerie van Volksgezondheid beschrijft de voorwaarden van de goedkeuringscommissie en de vereiste documenten. Een afzonderlijke medische richtlijn noemt gezondheidsfactoren voor de beoordeling van een draagmoederkandidaat. Ziekenhuisafdelingen voor IVF kunnen daarnaast behandelingsspecifieke tests vragen. Deze bronnen hebben niet dezelfde juridische status: een wettelijke goedkeuringsvoorwaarde, een administratieve checklist en een klinische risicofactor zijn niet hetzelfde.

Deze gids gaat over medische bewijsstukken en de herkomst en combinatie van gameten. Hij beslist niet over alle toelatingskwesties voor wensouders, contractvoorwaarden, juridisch ouderschap, nationaliteit of grensoverschrijdende erkenning. Het ministerie vermeldt zelf dat de wet voorgaat als een informatiepagina daarmee in strijd is. Controleer vóór een concrete behandeling de actuele Hebreeuwse wet, de huidige formulieren van de commissie en vraag de bevoegde Israëlische instantie om schriftelijke bevestiging.

De wettelijke toets van de goedkeuringscommissie

Een draagmoederschapsovereenkomst moet worden goedgekeurd door de commissie die de wet voorschrijft. Dat een kliniek IVF wil uitvoeren, vervangt die goedkeuring niet. Volgens de samenvatting van het ministerie moet de commissie ervan overtuigd zijn dat alle partijen vrijwillig instemmen en de betekenis en gevolgen begrijpen, dat er geen kenbaar gevaar is voor de gezondheid van de draagmoeder of het welzijn van het toekomstige kind, en dat de overeenkomst de rechten van partijen of het kind niet ongeoorloofd schaadt.

De overeenkomst mag maximaal zes pogingen tot plaatsing van bevruchte eicellen bij de draagmoeder toestaan. Volgens het ministerie moeten IVF, embryotransfer, zwangerschap en geboorte in Israël plaatsvinden. De commissie kan om gerechtvaardigde redenen en onder voorwaarden toestaan dat een deel van de zwangerschap in het buitenland plaatsvindt. Veranderen belangrijke gegevens vóór embryotransfer, dan moeten de partijen de commissie onverwijld informeren; vóór implantatie kan de commissie de goedkeuring opnieuw beoordelen.

Draagmoederkandidaat: basisvoorwaarden

Volgens de actuele gepubliceerde criteria van het ministerie moet de draagmoeder in Israël wonen en bij goedkeuring van de overeenkomst minstens 22 maar nog geen 39 jaar oud zijn. Zij moet eerder zwanger zijn geweest en zijn bevallen op een andere manier dan als draagmoeder; haar kinderen mogen niet krachtens de wet uit haar gezag zijn verwijderd. Zij mag geen familie zijn van een van de wensouders. Een gehuwde kandidaat wordt normaal gesproken niet goedgekeurd, tenzij de commissie vaststelt dat redelijke pogingen om een ongehuwde kandidaat te vinden zijn mislukt en de echtgenoot over de risico’s is geïnformeerd en zijn standpunt kon geven. De servicepagina kijkt naar de leeftijd bij goedkeuring van de overeenkomst, terwijl de medische richtlijn ook verwijst naar de leeftijd bij indiening van de stukken en ondertekening. Als de kandidaat bijna 39 is, vraag dan schriftelijk welk moment doorslaggevend is.

De bijgewerkte medische richtlijn beschrijft maximaal drie draagmoederschapsprocedures, maar bepaalt dat een derde niet wordt goedgekeurd als de twee eerdere procedures eindigden in (1) een bevalling bij beide procedures; (2) een bevalling bij de ene en het opgebruiken van zes embryotransfers bij de andere; of (3) het opgebruiken van zes transfers bij beide. De Engelstalige servicepagina geeft een kortere samenvatting; de actuele Hebreeuwse servicepagina noemt dezelfde drie scenario’s als de gedetailleerde richtlijn. Het gaat dus om een verschil in detail, niet om een bevestigde inhoudelijke tegenstrijdigheid. Meld alle eerdere procedures, bevallingen en transferuitkomsten en vraag schriftelijk hoe de commissie deze telt. De kandidaat mag niet meer dan vier eerdere bevallingen hebben, moet een normale obstetrische voorgeschiedenis hebben en geen ernstige zwangerschaps- of bevallingscomplicaties hebben gehad. Bij indiening van het volledige dossier moeten minstens 12 maanden zijn verstreken sinds een vaginale bevalling en minstens 18 maanden sinds een keizersnede. Ook de partner van de kandidaat moet de vereiste tests ondergaan.

Het ministerie vermeldt ook dat eerdere bevallingen voldragen en zonder complicaties moeten zijn verlopen, dat het geboortegewicht van de baby’s normaal moet zijn voor de zwangerschapsduur en dat alle vereiste tests van de kandidaat en diens partner normaal moeten zijn. Volgens de actuele Hebreeuwse servicepagina mogen tests en het verzamelen van documenten niet eerder beginnen dan 11 maanden na een vaginale bevalling of 17 maanden na een keizersnede. De actuele Engelstalige servicepagina noemt eveneens 11 maanden na een vaginale bevalling, maar 15 maanden na een keizersnede. Deze tegenstrijdigheid is niet opgelost. Vraag de nationale verantwoordelijke om schriftelijke bevestiging voordat u uitgaat van de eerdere start na 15 maanden.

Medische factoren in de richtlijn van het ministerie

De op 7 december 2025 bijgewerkte medische richtlijn van het ministerie bevat een onderdeel “Situaties waarin een kandidaat niet wordt goedgekeurd”. Genoemd worden: nooit eerder bevallen of vijf of meer bevallingen; twee of meer keizersneden; laatste bevalling vóór 35 weken of intra-uteriene groeivertraging (IUGR); een obstetrisch letsel van de anale sfincter van graad 3B of hoger (graad 3A wordt individueel beoordeeld); en een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Ook noemt de richtlijn operaties die de gezondheid of een toekomstige zwangerschap kunnen beïnvloeden (individuele beoordeling), bariatrische chirurgie (individuele beoordeling als daarna een bevalling heeft plaatsgevonden), een miskraam met risico op cervixinsufficiëntie en een doodgeboorte; voor verschillende van deze situaties schrijft de richtlijn uitdrukkelijk individuele beoordeling voor.

De eerdere medische screenings-pdf van het ministerie uit maart 2024 vermeldde ook: type 2-diabetes bij de ouders van de kandidaat in combinatie met een afwijkende orale glucosetolerantietest van 75 g; zwangerschapsdiabetes of hypertensie in een of meer zwangerschappen; huidige of vroegere hypertensie; pre-eclampsie in een tweede of latere zwangerschap (gevallen bij de eerste zwangerschap worden individueel beoordeeld); genitale herpes, condylomen of HPV; afwijkende veranderingen in baarmoederhalscellen; cervicale conisatie; naaste familiegeschiedenis van borst- of eierstokkanker of een BRCA-mutatie; Rh-negatief bloed met een positieve Coombs-test; gebruik van tabak, drugs of alcohol; bepaalde persoonlijkheids- of psychische stoornissen, psychiatrische opname of huidige psychiatrische behandeling; depressie vóór of na de bevalling; en onvermogen om geïnformeerde toestemming te geven. Ook chronische aandoeningen die de kandidaat of de foetus in gevaar kunnen brengen, werden genoemd. De actuele Hebreeuwse richtlijn is op 7 december 2025 bijgewerkt; het beschikbare officiële zoekindexfragment noemt een BMI lager dan 18,5 als factor voor individuele beoordeling, maar de volledige actuele pdf moet worden bevestigd. De aanvullende details uit de eerdere pdf zijn daarom alleen een historische screeningsreferentie en bewijzen niet dat elk punt ongewijzigd geldt of vandaag dezelfde status heeft. Laat de actuele lijst en de regels voor individuele beoordeling door de commissie bevestigen voordat u erop vertrouwt. De richtlijn vereist ook infectiescreening van de partner van de kandidaat.

Een medische risicofactor is niet altijd een absoluut wettelijk verbod

De medische richtlijn van 2025 zegt uitdrukkelijk dat de commissie elk geval individueel mag beoordelen op basis van medische en andere omstandigheden en niet gebonden is aan de opgesomde aanbevelingen. De lijst moet daarom worden gelezen als het gepubliceerde screeningskader van het ministerie, niet als vervanging van de wet of als garantie dat elke kandidaat dezelfde uitkomst krijgt. Sommige factoren worden genoemd als reden voor afwijzing; andere zijn uitdrukkelijk voor individuele beoordeling bedoeld.

Verzwijg geen diagnose, eerdere zwangerschapsuitkomst, operatie, medicatie, rookgedrag of psychiatrische behandeling om aan een checklist te voldoen. Vraag de behandelend specialist om het actuele klinische risico schriftelijk uit te leggen en vraag de commissie schriftelijk of de factor automatisch uitsluit of individueel kan worden beoordeeld. De wettelijke goedkeuringstoets blijft gericht op een zorgwekkend risico voor de gezondheid van de draagmoeder en het welzijn van het kind, naast de overige wettelijke voorwaarden.

Medische stukken van de wensouders

Voor een wensmoeder verlangt het ministerie een verklaring van een gynaecoloog/verloskundige of relevante specialist waarin staat waarom zij niet zwanger kan worden en de zwangerschap niet kan dragen, of waarom zwangerschap haar gezondheid ernstig kan bedreigen. Ook is een medische samenvatting van de huisarts vereist. Bij een onderliggende aandoening vragen de instructies om een aanvullende verklaring van de behandelend specialist. De commissie weegt de gezondheid van de wensouders mee; een compleet dossier garandeert geen goedkeuring.

Voor een wensvader vraagt de gepubliceerde lijst een huisartsverklaring, de herkomst van de te bevruchten eicel, een recente sperma-analyse bij een erkend instituut als zijn sperma wordt gebruikt, en tests op hiv, hepatitis B/C en syfilis (VDRL). Voor een alleenstaande wensmoeder zijn ook de spermaherkomst, bewijs dat de eicel van haarzelf is, bloedgroep en tests op hiv, hepatitis en syfilis vereist; het ministerie zegt dat in deze individuele route geen donoreicel is toegestaan. De Engelse pagina gebruikt de onduidelijke afkorting “HbSAg” voor de hepatitistest; vraag de actuele laboratoriumlijst op in plaats van aan te nemen dat één marker beide virussen dekt.

Genetische band, eicelleeftijd en donorcombinaties

Ten minste één gamete die bij IVF wordt gebruikt, moet van een wensouder afkomstig zijn. Volgens het ministerie mogen eicellen van de wensmoeder of een donor alleen worden gebruikt als ze zijn verkregen voordat zij 43 werd; de leeftijd bij verkrijging telt, niet de leeftijd bij ondertekening van de overeenkomst. De commissiepagina zegt dat eicellen die na die grens zijn verkregen niet worden goedgekeurd. De draagmoeder mag geen eigen eicellen leveren: het Israëlische systeem is gericht op het dragen van een embryo, niet op genetisch moederschap door de vrouw die de zwangerschap draagt.

De richtlijnen van het ministerie over eiceldonatie bepalen uitdrukkelijk dat donoreicellen bij draagmoederschap alleen beschikbaar zijn wanneer de wensouders een man en een vrouw als partners zijn; eiceldonatie kan binnen dezelfde draagmoederschapsprocedure niet worden gecombineerd met spermadonatie. Hoewel de afzonderlijke pagina over draagmoederschap ook een alleenstaande wensvader erkent, heft die algemene toelatingsregel de specifieke beperking voor de combinatie van gameten niet op. De gepubliceerde richtlijnen bieden geen goedgekeurde route voor het gebruik van donoreicellen door een alleenstaande man of een mannenpaar en zeggen evenmin dat invoer een uitzondering oplevert. Vraag vóór betaling, het creëren van embryo’s of verzending schriftelijke bevestiging aan de nationale toezichthouder draagmoederschap en de erkende Israëlische IVF-eenheid voor de concrete wensouders, het donormateriaal en de voorgestelde route.

Als de wensouders twee mannen zijn (of beiden mannelijke gameten leveren), moet het sperma volgens het ministerie van een van hen afkomstig zijn. Sperma van beide mannen mag niet bij dezelfde bevruchting worden gemengd en embryo’s van beide vaders mogen niet in dezelfde behandelingscyclus worden teruggeplaatst. Als in afzonderlijke cycli eicellen worden gebruikt die met het sperma van elk van de vaders zijn bevrucht, moet de draagmoeder daar vooraf in de overeenkomst mee instemmen.

Eiceldonoren: toelating, gezondheid en toestemming

Voor eiceldonatie in Israël noemt het ministerie een donor die in Israël woont en 21–35 jaar is. Zij mag niet juridisch onbekwaam zijn, onder curatele staan, vastzitten of gevangen zitten. In beginsel mag zij geen familie zijn van de ontvanger of de beoogde genetische vader; als spermadonatie wordt gebruikt, wordt ook verwantschap tussen de eicel- en spermadonor beoordeeld. Donor en ontvanger moeten normaal gesproken dezelfde religie hebben en een vrijwillige donor is normaal gesproken ongehuwd. Er zijn maximaal drie donatiecycli toegestaan, met minstens 180 dagen ertussen.

Niet alle voorwaarden zijn absoluut: het ministerie beschrijft een uitzonderingscommissie die bepaalde afwijkingen kan toestaan, bijvoorbeeld bij een andere religie, een gehuwde donor of een bekende/verwante donor. De donor moet uitleg krijgen over de procedure en risico’s, lichamelijk en laboratoriumonderzoek en een psychologische beoordeling ondergaan, en goedkeuring krijgen van de ziekenhuiscommissie voor eiceldonatie. Die commissie controleert of de toestemming geïnformeerd en vrijwillig is en vrij van familiale, sociale, financiële of andere druk. Ga bij eicellen uit het buitenland niet automatisch uit van dezelfde binnenlandse criteria; bevestig de importroute en het screeningsprotocol schriftelijk.

Spermadonoren: screening en de betekenis van “bij voorkeur”

De ministeriële pagina over spermadonatie noemt ongehuwde mannen als donoren en beschrijft de leeftijd van 18–30 jaar als voorkeur, niet als absolute wettelijke leeftijdsgrens. De selectie omvat een eerste gesprek en spermatests, waaronder invriezen en ontdooien om de kwaliteit te beoordelen; de spermabank kan materiaal afwijzen dat niet aan laboratoriumnormen voldoet. Ook persoonlijke en familiale medische geschiedenis, mogelijke genetische aandoeningen, sociale achtergrond, lichamelijk onderzoek, bloedtests en syfilisscreening worden bekeken; extra tests kunnen medisch nodig zijn.

Gebruik een door het ministerie erkende spermabank en vraag om het actuele schriftelijke screeningsdossier van het concrete materiaal. Het ministerie beschrijft anonimiteit en vertrouwelijkheid in het binnenlandse systeem, maar de informatie die ontvangers krijgen kan afhangen van de bron en de route. Bij draagmoederschap is medische bruikbaarheid van sperma niet genoeg: de combinatie moet ook voldoen aan de genetische-band-eis en het verbod om donoreicellen en donorsperma te combineren.

Buitenlandse eicellen/embryo’s en kliniekspecifieke protocollen

Het ministerie beschrijft een route voor eiceldonatie uit het buitenland via IVF-eenheden en buitenlandse klinieken die bevoegd zijn om met Israëlische eenheden samen te werken. De procedure wordt door Israëlische artsen georganiseerd of bevruchte eicellen worden via de goedgekeurde route naar Israël gebracht. Dat betekent niet dat ieder buitenlands agentschap, iedere bank of kliniek automatisch aanvaardbaar is. Controleer vóór betaling of verzending de actuele erkenning/vergunning, het gedekte materiaal (onbevruchte eicellen of embryo’s), de ontvangende Israëlische eenheid, de documenten, infectie- en genetische screeningsresultaten en vervaldata of tijdelijke verlengingen.

Een IVF-eenheid kan genetische-dragerscreening, extra infectietests, genetische counseling of andere onderzoeken vragen afhankelijk van donor, ontvanger, familiegeschiedenis en behandeling. Dat kan medisch passend zijn, maar niet elk kliniekprotocol is een wettelijk verbod. Vraag schriftelijk of elke test berust op de wet, een actueel formulier van ministerie/commissie, een importvergunning of een intern klinisch protocol. Bewaar het antwoord in het dossier.

Praktische checklist vóór ondertekening of behandeling

Vraag vóór ondertekening, betaling voor donormateriaal of start van stimulatie/IVF een gedateerde schriftelijke checklist aan de nationale commissie en de erkende IVF-eenheid. Bevestig: (1) leeftijd en woonplaats van de draagmoeder, eerdere bevallingen, eerdere draagmoederschapspogingen, obstetrische voorgeschiedenis en tijd sinds de laatste bevalling; (2) exacte medische en infectietests voor haar en haar partner; (3) specialistische verklaringen en medische samenvattingen van de wensouders; (4) herkomst van elke eicel en elk spermamonster, verkrijgingsdatum en leeftijd van de eicel op die datum, plus recente sperma-analyse als sperma van de wensvader wordt gebruikt; (5) toelating, screening, toestemming en documenten van de donor.

Vraag ook schriftelijke bevestiging van de limiet van zes transfers, de toegestane combinatie van gameten voor deze wensouders en eventuele invoertoestemming voor eicellen of embryo’s. Betaal niet voor donormateriaal en verzend het niet voordat het schriftelijke antwoord het concrete materiaal en de route dekt.

Als kliniek en commissie verschillend antwoorden

Als een kliniek zegt dat een medische aandoening een kandidaat automatisch uitsluit, vergelijk dit dan met de actuele ministeriële richtlijn en vraag of individuele beoordeling mogelijk is. Als een kliniek zegt dat een behandeling is toegestaan, bewijst dat niet dat de commissie de overeenkomst zal goedkeuren of dat de donorr route aan de regels voldoet. Vraag de juridische of administratieve grondslag schriftelijk op en laat de Israëlische arts en jurist dezelfde documentversie beoordelen.

Als de commissie de aanvraag afwijst, vraag dan om de schriftelijke beslissing, de feitelijke redenen en de specifiek toegepaste regel. Laat een Israëlische advocaat tijdig nagaan of herziening of beroep mogelijk is en welke termijn geldt; ga niet uit van een rechtsmiddel of termijn zonder de actuele regels te controleren. Meld wezenlijke wijzigingen in de vóór de embryotransfer verstrekte informatie. Een mondelinge toezegging, een verklaring van een donoragentschap of een technisch geslaagde IVF-cyclus vervangt de juridische goedkeuring niet.

Bronnen en verificatienotities

Officiële ministeriepagina’s zijn waar mogelijk rechtstreeks gecontroleerd; sommige Hebreeuwse pagina’s en pdf’s waren op 23 oktober 2026 alleen beschikbaar via officiële zoekindexfragmenten. De actuele medische pdf van december 2025 en de geconsolideerde wettekst moeten worden bevestigd. Bron S10 is de eerdere pdf uit maart 2024 en wordt uitsluitend gebruikt als historische vergelijking; de actuele medische lijst en de individuele beoordeling van elke factor moeten worden bevestigd aan de hand van de huidige versie van de commissie.

  1. [S1] Israel Ministry of Health, “Surrogacy in Israel” (English service page)
  2. [S2] Israel Ministry of Health, “Medical Requirements from a Surrogate Mother Candidate” (Hebrew PDF; updated 7 December 2025)
  3. [S3] Israel Ministry of Health, “Medical Requirements from Intended Parents” (Hebrew PDF; updated January 2023)
  4. [S4] Israel Ministry of Health, “Receive Ova Donations from Israel or Abroad” (English service page)
  5. [S5] Israel Ministry of Health, “Ovum Donation” (Hebrew service page)
  6. [S6] Israel Ministry of Health, “Sperm Donation” (English service page)
  7. [S7] Israel Ministry of Health, “Receiving a Sperm Donation” (English service page)
  8. [S8] Knesset, official legislative record: Embryo Carrying Agreements Law (Agreement Approval and Status of the Newborn), 5756-1996 Het officiële record is gevonden, maar de geconsolideerde tekst moet worden bevestigd; de volledige actuele officiële tekst moet worden bevestigd.
  9. [S9] Israel Ministry of Health, “Surrogacy in Israel” (current Hebrew service page; cross-check for timing and medical criteria)
  10. [S10] Israel Ministry of Health, earlier “Medical Requirements from a Surrogate Mother Candidate” PDF (March 2024; earlier version) Eerdere versie van maart 2024. Bevestig de actuele eisen aan de hand van de richtlijn van december 2025.

Laatst bijgewerkt:

Auteur: Khachatrian Razmik, LL.M.

Internationale juridische diensten voor draagmoederschap en afstamming — LEX SURROGACY van Lex Agency · Auteursprofiel · Redactionele richtlijnen