Irlandia · Warunki medyczne i dawstwo

Biurko do przeglądu dokumentacji klinicznej; za szklaną przegrodą widać mikroskop.

Surogacja w Irlandii: wymagania medyczne i dotyczące dawców

Krótka odpowiedź: obecne prawo a przyszłe przepisy

Na dzień 20 października 2026 r. w Irlandii nie obowiązuje jeszcze kompleksowy system ustawowy regulujący kwalifikację do surogacji i zatwierdzanie takich programów. Ustawa Health (Assisted Human Reproduction) Act 2024 została uchwalona, a Assisted Human Reproduction Regulatory Authority (AHRRA) utworzono w październiku 2025 r. Oficjalna tabela wejścia w życie wskazuje jednak, że art. 6–119 nadal nie weszły w życie. Zawierają one zasadnicze regulacje dotyczące leczenia, dawców i surogacji. [S1] [S10]

Nie oznacza to, że wszystkie czynności medyczne lub postępowanie z gametami są nieuregulowane. Obowiązują już irlandzkie przepisy dotyczące jakości i bezpieczeństwa ludzkich tkanek i komórek, obejmujące odpowiednie komórki rozrodcze oraz wymagające w określonych sytuacjach kwalifikacji dawców i badań w kierunku zakażeń. Trzeba ustalić, które przepisy dotyczą konkretnej kliniki, gamet, przechowywania i procedury. Uchwalonego, lecz niewprowadzonego w życie przepisu nie wolno przedstawiać jako aktualnego zakazu; polityka kliniki również nie staje się automatycznie ustawą.

Jakie przepisy dotyczą obecnie gamet?

European Communities (Quality and Safety of Human Tissues and Cells) Regulations 2006 (S.I. No. 158/2006) definiują „komórki rozrodcze” jako komórki przeznaczone do wspomaganego rozrodu. Regulują ich pozyskiwanie, badanie, przetwarzanie, identyfikowalność oraz działalność jednostek zajmujących się tkankami. Załącznik 3 określa kryteria kwalifikacji i badania laboratoryjne dawców komórek rozrodczych. Odpowiednie przepisy techniczne UE odróżniają oddanie gamet przez partnera do bezpośredniego użycia od innych rodzajów dawstwa. [S2] [S9]

Przewidziano także kolejną zmianę w prawie UE: większość przepisów rozporządzenia (UE) 2024/1938 w sprawie norm jakości i bezpieczeństwa substancji pochodzenia ludzkiego (rozporządzenie SoHO) będzie stosowana od 7 sierpnia 2027 r.; tego dnia rozporządzenie uchyli również dyrektywę 2004/23/WE, z zastrzeżeniem szczegółowych przepisów przejściowych. Jeżeli leczenie, przechowywanie lub import mogą trwać po tej dacie, poproś placówkę o potwierdzenie właściwych zasad przejściowych i wymogów dotyczących zezwoleń, zamiast zakładać, że obecna procedura pozostanie bez zmian. [S13]

Są to przepisy dotyczące bezpieczeństwa i jakości komórek, a nie pełny system zatwierdzania surogacji. Same w sobie nie rozstrzygają o prawnym rodzicielstwie, wykonalności umowy o surogację, prawie dziecka do paszportu ani możliwości wjazdu do innego państwa.

Children and Family Relationships Act 2015 ustanawia odrębne zasady wspomaganego rozrodu z udziałem dawcy, w tym dotyczące zgody i informacji o dawcy. Ministerstwo Zdrowia wyjaśnia, że przepisy te dotyczą procedur klinicznych w Irlandii, gdy kobieta rodząca jest jednocześnie matką intencjonalną, a dziecko rodzi się w Irlandii. Ministerstwo wyraźnie wskazuje, że surogacja nie jest objęta tym systemem. Nie należy więc automatycznie przenosić na surogację zasad dotyczących rodzicielstwa ani National Donor-Conceived Person Register. [S3]

Ocena dawcy: wywiad medyczny i rozmowa

W przypadku dawstwa komórek rozrodczych przez osobę niebędącą partnerem, objętego załącznikiem 3, kwalifikacja powinna uwzględniać wiek, stan zdrowia i historię medyczną dawcy. Informacje zbiera się za pomocą kwestionariusza i osobistej rozmowy przeprowadzonej przez wykwalifikowanego, przeszkolonego pracownika ochrony zdrowia. Ocena powinna obejmować ryzyko dla biorczyni i każdego dziecka, które może się urodzić, w tym przeniesienie zakażeń, a także ryzyko samej procedury dla dawcy. Przy dawstwie komórek jajowych przepisy wyraźnie wymieniają ryzyko stymulacji jajników, sedacji i pobrania komórek; znaczenie mogą mieć również skutki psychologiczne. [S2]

Jest to ocena ryzyka, a nie uniwersalny wykaz diagnoz automatycznie wykluczających każdego dawcę lub surogatkę. Prawne badania gamet należy odróżnić od szerszych kryteriów medycznych stosowanych przez klinikę wobec surogatki, rodziców intencjonalnych lub kobiety, której podaje się zarodek. Poproś o wskazanie osobno przepisu i protokołu klinicznego dla każdej osoby.

Załącznik 3 wymaga ponadto, po uzyskaniu zgody dawcy, badań genetycznych w kierunku genów autosomalnych recesywnych, których częstsze występowanie w tle etnicznym dawcy potwierdzają międzynarodowe dane naukowe, oraz oceny ryzyka przekazania znanych w rodzinie chorób dziedzicznych. Biorczyni musi otrzymać pełne informacje o ryzyku i sposobach jego ograniczania. Klinika powinna udokumentować zastosowany panel i wyjaśnić jego znaczenie; przepis nie ustanawia jednego uniwersalnego panelu dla wszystkich dawców. [S11]

Badania zakaźne dawców niebędących partnerami

Zgodnie z załącznikiem 3 dawstwo komórek rozrodczych inne niż dawstwo partnerskie musi spełniać minimalne kryteria laboratoryjne. Wyniki dawcy w próbce surowicy lub osocza muszą być ujemne w kierunku HIV 1 i 2, zapalenia wątroby typu C (HCV), zapalenia wątroby typu B (HBV) oraz kiły. Dawca nasienia musi ponadto uzyskać ujemny wynik badania moczu w kierunku chlamydii z zastosowaniem techniki amplifikacji kwasów nukleinowych (NAT). Nie są to jedynie opcjonalne testy, które klinika może pominąć na rzecz innego komercyjnego pakietu. Metody badań i procedury postępowania należy sprawdzić w świetle obowiązujących przepisów irlandzkich oraz procedur danej jednostki. [S2] [S9]

Poproś o raport z badań dawcy lub pisemne potwierdzenie wykonania wymaganych testów, ich dat i wyników oraz informacji, czy wynik lub termin badania wpływa na zwolnienie gamet do użycia. Reklamowe określenie „w pełni przebadany dawca” nie zastępuje listy faktycznie wykonanych badań ani wskazania właściwego reżimu prawnego.

W przypadku dawstwa nasienia poza związkiem partnerskim próbkę krwi należy pobrać w chwili dawstwa, a nasienie poddać kwarantannie przez co najmniej 180 dni. Co do zasady po tym okresie wymagane są ponowne badania. Ponowne pobranie krwi nie jest konieczne, jeżeli próbkę z chwili dawstwa dodatkowo zbadano metodą NAT w kierunku HIV, HBV i HCV albo proces obejmuje zwalidowany etap inaktywacji odpowiednich wirusów. Wyjątki dotyczą powtórnego badania; klinika powinna pisemnie wskazać zastosowaną procedurę. [S11]

Interpretacja wyników HBV wymaga najpierw sprawdzenia zakresu stosowania przepisu. Załącznik 2 wyraźnie dotyczy dawców innych niż dawcy komórek rozrodczych. W przypadku dawstwa komórek rozrodczych poza kategorią dawstwa między partnerami załącznik 3 wymaga badań HBV przez odesłanie do pkt 1.1 załącznika 2, ale nie odsyła wyraźnie do pkt 1.3, który dotyczy wyniku anti-HBc dodatniego przy HBsAg ujemnym. Nie przedstawiaj tej zasady dalszej diagnostyki jako bezspornie stosowanej do dawców gamet bez sprawdzenia aktualnego tekstu skonsolidowanego i jego wykładni. W przypadku dawstwa między partnerami, gdy komórki są przetwarzane lub przechowywane albo dochodzi do kriokonserwacji zarodków, załącznik 3 odrębnie wymaga badań HBsAg i anti-HBc oraz wskazuje, że wyniki dodatnie nie muszą wykluczać dawstwa między partnerami na podstawie przepisów krajowych. Poproś placówkę o udokumentowanie właściwej ścieżki i klinicznej oceny ryzyka przed zwolnieniem lub użyciem komórek. [S2]

Dodatkowe badania i wyjątek dla partnerów

Dodatkowe badania mogą być wymagane w zależności od historii dawcy i rodzaju komórek. Przepisy wyraźnie przewidują badanie przeciwciał HTLV-I u dawców mieszkających w obszarach o wysokiej częstości zakażeń lub pochodzących z takich obszarów, a także u osób, których partnerzy seksualni lub rodzice pochodzą z tych obszarów. W określonych okolicznościach, zależnie od podróży, narażenia i charakteru komórek, mogą być potrzebne inne testy, np. RhD, malaria, cytomegalowirus (CMV) lub Trypanosoma cruzi. Klinika powinna udokumentować, dlaczego dodatkowe badania są albo nie są wskazane w danym przypadku. [S2]

Ważna definicja: przepisy definiują „dawstwo między partnerami” jako dawstwo komórek rozrodczych między mężczyzną i kobietą, którzy oświadczają, że pozostają w intymnej relacji fizycznej. Ze względu na to konkretne brzmienie nie należy zakładać, że wyjątek dotyczący bezpośredniego użycia automatycznie obejmuje pary jednopłciowe lub inne konfiguracje. Poproś placówkę o pisemne potwierdzenie właściwej kategorii dawstwa i w razie potrzeby uzyskaj poradę prawną w Irlandii. [S2]

Ograniczony wyjątek dotyczy dawstwa między partnerami do bezpośredniego użycia i zwalnia je z kryteriów kwalifikacji oraz badań z załącznika 3. Nie obejmuje automatycznie znanego dawcy spoza związku, członka rodziny ani osoby wybranej przez rodziców intencjonalnych. Poproś o pisemne określenie kategorii dawstwa.

Jeżeli komórki partnerów są przetwarzane lub przechowywane albo służą do kriokonserwacji zarodków, odpowiedzialny lekarz musi udokumentować uzasadnienie i bezpieczeństwo dawstwa. W celu oceny ryzyka zakażenia krzyżowego przewidziano badania w kierunku HIV 1/2, markery HBV HBsAg i anti-HBc oraz HCV; zależnie od ryzyka mogą być potrzebne badania HTLV-I lub inne. Przy dodatnich albo niedostępnych wynikach HIV, HBV lub HCV albo znanym ryzyku zakażenia należy zapewnić oddzielne przechowywanie. Wynik dodatni nie musi wykluczać dawstwa partnerskiego zgodnie z prawem krajowym. Ograniczony wyjątek może dotyczyć nasienia przetwarzanego do inseminacji domacicznej i nieprzechowywanego, jeżeli zwalidowane procedury ograniczają zakażenie krzyżowe i narażenie personelu.

Ustawa z 2024 r. została uchwalona, ale główny system nie obowiązuje

Health (Assisted Human Reproduction) Act 2024 zawiera szczegółowe przepisy dotyczące podmiotów leczniczych, zgody, poradnictwa, transferu zarodków, dawstwa gamet, badań dawców oraz surogacji krajowej i międzynarodowej. Samo uchwalenie ustawy nie oznacza jednak, że wszystkie jej przepisy weszły w życie. Oficjalna tabela wskazuje, że część 1, z jednym wyjątkiem, i niektóre przepisy części 9 weszły w życie 13 października 2025 r.; art. 6–119 nadal są wymienione jako niewprowadzone w życie. Obejmują one podstawowe zasady leczenia i surogacji. [S1] [S8]

Utworzenie AHRRA w 2025 r. nie dowodzi zatem, że pełny system licencjonowania i zatwierdzania programów surogacyjnych już działa. Czytając strony klinik, doniesienia medialne lub tekst ustawy, trzeba odróżniać opublikowany przepis od przepisu, który rzeczywiście wszedł w życie. Status należy sprawdzić ponownie bezpośrednio przed decyzją, ponieważ nowe zarządzenia o wejściu w życie lub nowelizacje mogą zmienić sytuację.

Przyszłe kryteria medyczne i poradnictwo dla surogatki

W uchwalonym brzmieniu art. 55 ustanawia przyszłe kryteria dla surogacji krajowej. Kobieta musiałaby wcześniej urodzić dziecko, mieć co najmniej 25 lat, otrzymać raport z poradnictwa na podstawie art. 18 stwierdzający jej odpowiedniość do roli surogatki oraz przejść ocenę i uzyskać zgodę właściwego specjalisty medycznego. Art. 91 przewiduje analogiczne kryteria dla dozwolonej surogacji międzynarodowej: raport odpowiedniego doradcy AHR oraz zatwierdzenie przez właściwego specjalistę lub równoważnego lekarza w obcej jurysdykcji. [S6] [S7]

Ustawa przewiduje także ograniczenie, jeżeli kobieta była już surogatką więcej niż jeden raz, a w co najmniej dwóch takich przypadkach doszło do ciąży klinicznej. Tekst definiuje ją jako ciążę trwającą co najmniej sześć tygodni, z pęcherzykiem ciążowym widocznym w badaniu USG. Ponieważ odpowiednie artykuły nie weszły jeszcze w życie, są to przyszłe przepisy, a nie obecne irlandzkie kryteria kwalifikacji. W kraju leczenia mogą obecnie obowiązywać inne zasady.

Przyszłe zasady dotyczące dawców w ustawie z 2024 r.

Część 3 ustawy z 2024 r. wprowadziłaby szersze ramy prawne dawstwa gamet i zarodków. Uchwalony tekst zawiera przepisy dotyczące zgody dawcy, badań i oceny potencjalnych dawców, limitów użycia gamet lub zarodków jednego dawcy, ograniczeń niektórych procedur z udziałem gamet osób spokrewnionych genetycznie oraz zakazu komercyjnej zapłaty za odpowiednie dawstwo, z zastrzeżeniem dopuszczalnych uzasadnionych kosztów. Na przykład art. 33 przewiduje ogólny limit mający zapobiec narodzinom dzieci w więcej niż czterech rodzinach w wyniku jednego dawstwa, z uwzględnieniem szczegółowych warunków ustawy. [S8]

Nie należy przedstawiać tych przepisów jako już obowiązujących irlandzkich zasad surogacji: oficjalna tabela nadal wskazuje, że art. 6–119 nie weszły w życie. Przyszły system może ponadto zależeć od rozporządzeń i nowelizacji. W bieżącej sprawie należy stosować obowiązujące przepisy dotyczące tkanek i komórek właściwe dla konkretnego dawstwa oraz prawo kraju leczenia, a przepisy z 2024 r. odnotować jako zmianę legislacyjną wymagającą monitorowania.

Co jest prawem, a co polityką kliniki?

Klinika może stosować kryteria medyczne surowsze niż ustawowe minimum badań dawców. Może oceniać stan macicy, historię położniczą, wiek, BMI, choroby przewlekłe, leki, ryzyko zakażeń, historię genetyczną, zdrowie psychiczne, palenie lub używanie substancji, a także ryzyko stymulacji jajników i ciąży. Kryteria te mogą mieć znaczenie kliniczne, ale protokół kliniki nie staje się zakazem ustawowym tylko dlatego, że klinika wymaga jego spełnienia od swoich pacjentów.

Poproś klinikę o przypisanie każdego wymogu do jednej kategorii: (1) wiążące prawo irlandzkie lub mająca zastosowanie reguła bezpieczeństwa wynikająca z prawa UE; (2) prawo zagranicznego kraju leczenia; (3) profesjonalne zalecenie kliniczne; albo (4) własna polityka kwalifikacji lub oceny ryzyka usługodawcy. Poproś o wersję pisemną i skutki niespełnienia warunku. Nie zakładaj, że wszystkie kliniki w Irlandii lub za granicą stosują identyczne kryteria.

Przy przetwarzaniu tkanek lub komórek w Irlandii sprawdź konkretną jednostkę i działalność w aktualnym wykazie autoryzowanych jednostek HPRA. Nazwa kliniki lub marki nie dowodzi, że każda działalność laboratoryjna, magazynowa lub importowa jest autoryzowana. [S4] [S12]

Dokumenty, które należy uzyskać przed zgodą na leczenie

Przed podpisaniem dokumentów, wpłatą zaliczki lub ustaleniem terminu transferu zarodka poproś klinikę o jeden kompletny pakiet pisemny. Powinien on wskazywać podmiot leczniczy i jednostkę, która pozyskuje, bada, przechowuje lub wykorzystuje gamety, podstawę prawną tych czynności oraz aktualne zezwolenie właściwe dla każdej jednostki. Poproś o politykę kwalifikacji dawców, kwestionariusz medyczny, wykaz badań laboratoryjnych, daty i wyniki lub odpowiednie potwierdzenie kliniczne oraz procedury dodatkowych badań, wyników dodatnich, kwarantanny, zwolnienia do użycia, identyfikowalności i utylizacji.

Poproś o protokół medycznej kwalifikacji surogatki, wskazanie osoby podejmującej ostateczną decyzję, wymagane dokumenty położnicze oraz informację, czy protokół kliniki lub prawo lokalne wymagają niezależnej oceny medycznej i poradnictwa psychologicznego. Sprawdź formularze zgody każdego uczestnika, sposób jej wycofania przed leczeniem, zakres przechowywanych danych identyfikacyjnych i zdrowotnych dawcy oraz osoby, które później uzyskają do nich dostęp. Jeśli klinika twierdzi, że wymóg wynika z „prawa irlandzkiego”, poproś o konkretny przepis i datę jego wejścia w życie.

Szybkie porównanie: obecne przepisy i przyszłe regulacje

TematStatus dla bieżącej decyzjiPraktyczne działanie
Postępowanie z gametami i badania dawców w IrlandiiPrzepisy o tkankach i komórkach z 2006 r. obowiązują i zawierają kryteria dla dawców komórek rozrodczych.Ustal kategorię z załącznika 3 i uzyskaj pisemne potwierdzenie badań i postępowania.
Przepisy z 2015 r. o rozrodzie z udziałem dawcyMinisterstwo Zdrowia wskazuje, że ten system nie obejmuje surogacji.Nie zakładaj, że jego przepisy o rodzicielstwie i rejestrze rozstrzygają sprawę surogacji.
Wiek, wcześniejszy poród i zgoda specjalisty w ustawie z 2024 r.Art. 55 i 91 zawierają te kryteria, ale sprawdzona tabela wskazuje, że nie weszły jeszcze w życie.Traktuj je jako przyszłe prawo, a nie obecną listę ustawową; osobno sprawdź kraj leczenia.
Limit rodzin przypadających na dawcę i inne zasady z 2024 r.Część 3 zawiera przyszłe ograniczenia, w tym limit czterech rodzin w art. 33, ale art. 6–119 nie obowiązują.Nie przedstawiaj ich jako aktualnych obowiązków; śledź wejście w życie i przepisy wykonawcze.
Kryteria konkretnej klinikiMogą być obowiązkowe, aby skorzystać z usług tej kliniki, ale nie są automatycznie prawem.Uzyskaj pisemną politykę i odróżnij prawo, zalecenia i praktykę kliniczną.

Praktyczne kroki przed transferem zarodka

  1. Określ ścieżkę. Zapisz, czy leczenie odbędzie się w Irlandii czy za granicą, czy surogatka użyje własnej komórki jajowej, czy otrzyma zarodek utworzony z innych gamet, oraz kto dostarcza każdą komórkę jajową lub próbkę nasienia.
  2. Sprawdź jednostkę. Przy postępowaniu w Irlandii sprawdź jednostkę w wykazie HPRA i potwierdź, że zezwolenie obejmuje konkretną czynność. Za granicą zweryfikuj usługodawcę u miejscowego regulatora.
  3. Potwierdź badania dawcy. Uzyskaj kategorię dawstwa, ocenę historii medycznej, obowiązkowe testy zakaźne, dodatkowe badania wynikające z ryzyka, daty i wyniki oraz procedury przechowywania i identyfikowalności.
  4. Oddziel kryteria prawne od klinicznych. Poproś na piśmie o wymagania medyczne i poradnicze dla surogatki i rodziców intencjonalnych. Zażądaj wskazania źródła prawnego, jurysdykcji i dodatkowych zasad usługodawcy.
  5. Sprawdź informacje i zgodę. Ustal, jakie dane identyfikacyjne i zdrowotne dawcy będą rejestrowane, jak można wycofać zgodę i czy dziecko może później uzyskać dane identyfikujące na podstawie właściwego prawa.
  6. Uzyskaj irlandzką poradę transgraniczną. Jeżeli osoba mieszkająca w Irlandii korzysta z programu zagranicznego, przed leczeniem osobno sprawdź rodzicielstwo, rejestrację, obywatelstwo i podróże. Nie rozstrzyga tego marketingowa obietnica kliniki o „programie zgodnym z prawem”.

Zachowaj datowane kopie przywoływanych przepisów, polityki kliniki, danych zezwoleń, potwierdzeń badań i podpisanych zgód. Ponownie sprawdź wejście przepisów w życie przed rozpoczęciem cyklu leczenia.

Jeśli leczenie lub dawca znajdują się za granicą

Prawo państwa, w którym działa klinika, reguluje wiele bezpośrednich kwestii dotyczących kwalifikacji dawców, badań, zgody, przechowywania i kwalifikacji klinicznej. Nie należy zakładać, że irlandzkie przepisy o tkankach i komórkach stosują się identycznie do każdej zagranicznej kliniki. Zgodność kliniki z prawem obcym nie rozstrzyga sama w sobie o rodzicielstwie prawnym w Irlandii, obywatelstwie dziecka ani jego prawach podróżnych.

W odniesieniu do surogacji powiązanej z Irlandią ustawa z 2024 r. przewiduje przyszły system międzynarodowy, w tym kryteria z art. 91. Jednak według przywołanej oficjalnej tabeli odpowiednie przepisy jeszcze nie weszły w życie. Wytyczne Ministerstwa Zdrowia dotyczące ustawy z 2015 r. również wyraźnie wyłączają surogację z systemu rozrodu z udziałem dawcy. [S7] [S3]

Przed podjęciem zobowiązania poproś irlandzkiego prawnika i prawnika z kraju leczenia o potwierdzenie aktualnych przepisów, irlandzkich regulacji, które jeszcze nie weszły w życie, oraz dokumentów, które należy zachować do późniejszych postępowań. Nie polegaj wyłącznie na zapewnieniach kliniki lub agencji.

Wniosek i ograniczenia tego przewodnika

W przypadku aktualnego planu surogacji w Irlandii najlepiej ustalone wymagania medyczne i dotyczące dawców wynikają z przepisów bezpieczeństwa i jakości komórek rozrodczych zawartych w S.I. No. 158/2006. Obejmują one ocenę historii medycznej dawcy i określone badania laboratoryjne, gdy mają zastosowanie zasady dotyczące dawstwa niepartnerskiego. System rozrodu z udziałem dawcy z ustawy z 2015 r. sam w sobie nie reguluje surogacji. Ustawa z 2024 r. zawiera szczegółowe przyszłe wymagania, ale sprawdzona tabela urzędowa nadal wskazuje, że art. 6–119 nie weszły w życie.

Bezpieczny następny krok to nie zgadywać, jakie standardy mają zastosowanie: uzyskaj od kliniki pisemne potwierdzenie kategorii dawstwa, podstawy prawnej, dokumentacji badań, zezwolenia jednostki i własnych kryteriów, a następnie przed leczeniem zweryfikuj prawo irlandzkie i prawo kraju leczenia. Tabela wejścia w życie była ostatnio aktualizowana 24 czerwca 2026 r.

Źródła

  1. [S1] Health (Assisted Human Reproduction) Act 2024 — commencement table
  2. [S2] European Communities (Quality and Safety of Human Tissues and Cells) Regulations 2006 (S.I. No. 158/2006)
  3. [S3] Department of Health: Children and Family Relationships Act 2015
  4. [S4] HPRA: Tissue establishment list
  5. [S6] Health (Assisted Human Reproduction) Act 2024, section 55
  6. [S7] Health (Assisted Human Reproduction) Act 2024, section 91
  7. [S8] Health (Assisted Human Reproduction) Act 2024 — full text
  8. [S9] Commission Directive 2006/17/EC — technical requirements for human tissues and cells
  9. [S10] Department of Health: Minister establishes the Assisted Human Reproduction Regulatory Authority
  10. [S11] European Communities (Quality and Safety of Human Tissues and Cells) (Amendment) Regulations 2014 (S.I. No. 209/2014)
  11. [S12] European Communities (Quality and Safety of Human Tissues and Cells) (Amendment) Regulations 2019 (S.I. No. 33/2019)
  12. [S13] Regulation (EU) 2024/1938 on standards of quality and safety for substances of human origin (SoHO Regulation)

Ostatnia aktualizacja:

Autor: Khachatrian Razmik, LL.M.

Międzynarodowe usługi prawne w sprawach macierzyństwa zastępczego i pochodzenia dziecka — LEX SURROGACY, Lex Agency · Profil autora · Zasady redakcyjne